فرصتسازی یک اعدامی برای لطف به چند میلیون مبتلا به مواد مخدر
مرد سیوهفت سالهای که یک روز پس از اعدام زنده یافته شد، شاید یک بار دیگر زندگی را بیابد. این در حالی است که نگاه به اخبار منتشره از اعدام قاچاقچیان در شش ماه ابتدایی سال نود و دو، شمار اعدامیهای مواد مخدر را بیش از صد تن نشان میدهد. این شیوه مبارزه با مواد مخدر چند سال است که ادامه دارد!

جامعه ایرانی در چند روز اخیر با این معما روبهرو شده که آیا یک اعدامی که یک روز پس از اعدام زنده دیده شده، باید بار دیگر اعدام شود یا خیر؟
اما آیا این مهمترین معمایی است که در مسأله مواد مخدر پیش روی جامعه است؟
به گزارش «تابناک»، مرد ۳۷ سالهای که به دلیل حمل یک کیلوگرم روانگردان شیشه در بجنورد به دار آویخته شد، یک روز پس از اعلام مرگش، با بخار گرفتن کاور پلاستیکی جسدش زنده یافته شد.
اما هماکنون چند پرسش بدون پاسخ قطعی وجود دارد؛ این که در چنین شرایطی با محکوم چه باید کرد؟ این که یک کیلوگرم شیشه کشف شده از وی چه بلایی بر سر جامعه میتوانست بیاورد و سرنوشت نهایی وی در پرتو همه مباحث حقوقی و شرعی این روزها چه خواهد شد؟
وقتی دوازده سال پیش و در بهار سال ۱۳۸۰، حسن نراقی کتاب جامعهشناسی خودمانی را مینوشت، در پایان بخشی از کتاب که «حقیقتگریزی و پنهانکاری ما» نام دارد، به موضوع شیوه مبارزه با مواد مخدر پرداخت. بازخوردهایی که نویسنده در مورد کتاب خود گرفت، به کتاب دومی به نام «پی نکتههایی بر جامعهشناسی خودمانی» منجر شد که برخی از نکات آن به صورت زیر است:
۱ ـ «سالانه از متوسط ۳۲۰۰ تن مواد مخدر تولید شده در افغانستان، حدود ۲۵۰۰ تن آن راهی ایران میشود که نهایتا روانهٔ بازارهای اروپا و آمریکا بشود، ولی همه ساله حدود یکهزار تن از این مواد در داخل کشور ما توزیع میشود؛ یعنی کشور عزیز ما ایران به تنهایی ۴۰ درصد این مواد را به خود اختصاص میدهد!».
۲ ـ «روزنامهٔ عدالت در شماره ۱۰۷ خود از قول مدیر کل زندانهای یزد میآورد: جرایم مواد مخدر دلیل بازداشت ۸۵ درصد از زندانیان استان است، و رئیس کل دادگستری استان تهران با «اسف بار» خواندن وضع دادگستری، افزایش ۱۵ درصدی سالیانهٔ پروندههای قضایی را در حالی اعلام میکند که نمایندهٔ دفتر برنامهٔ کنترل مواد مخدر بین المللی گفته است: کارهای مجامع جهانی در برابر آنچه که جمهوری اسلامی ایران طی ۲۰ سال گذشته با مواد مخدر انجام داده بسیار ناچیز است».
نویسنده سپس پیشنهاد میکند، «اگر پذیرفتهایم که تمام محدودیتها، جریمه کردنها، حبس کردنها، و اعدامها که در این پنجاه شصت ساله اعمال کردهایم همه نتیجهٔ معکوس داده، پس این بار به ریسکش میارزد که با یک نشست و برخاست قانونی، جسارتی به خرج دهیم و مصرف مواد مخدر را آزاد اعلام کنیم. شوکه نشوید! این به آن مفهوم نیست که بلافاصله بعد از آزاد کردن، تمامی راههای مبارزه را به روی خودمان ببندیم، نه! تمام آن کارها را حتی با شدت بیشتر دنبال میکنیم. منتها من به دلایلی که میخواهم ارائه بدهم معتقدم این عمل تازه بستر مناسب این مبارزه را فراهم خواهد ساخت. اصلا اجازه بدهید پیش بینی کنیم که اگر این اتفاق افتاد، پی آمدهای بلافاصله آنچه خواهد بود؟
۱ ـ به یکباره حدود 80 درصد زندانها خالی میشود و نانآور و سرپرست حدود یک میلیون نفر زن و بچه هموطن آسیبپذیر من و شما بالای سرشان قرار میگیرند که با همه کمیها و کاستیها، بودنشان در مجموع به مراتب بهتر از نبودنشان خواهد بود.
۲ ـ آلودگیهای رایج از قبیل هپاتیت، ایدز، امراض مقاربتی، ناشی از محدودیت زندانها و همچنین قتل نفسها و مهمتر از همه بدآموزیهای داخل زندان که به صورت اجتناب ناپذیری در اکثر موارد زندانی کم تجربه را در کمترین مدت به یک موجود تبهکار و آلوده مبدل میسازد، به صورت قطعی و یکباره قطع میشود و یا لااقل سرعت رشد آن به شدت تنزل مییابد. (سنجش پی آمدهای مثبت دستآورد این بخش به لحاظ کاهش هزینهٔ درمان معتاد و اطرافیان معتاد خود مقولهٔ جداگانهای است).
۳ ـ اعلام آزادی مصرف، به یکباره قیمت مواد را حدودا ۸۰ درصد کاهش خواهد داد و این کاهش قیمت برای معتادان بینوا و بانوا! که به هر حال و از هر کجا و به هر قیمت این هزینه را تامین میکنند فرصتی خواهد داد تا پول صرفه جویی شده را به مصرف خانواده یا لااقل خودشان برسانند و اگر کسی این ایراد را بگیرد که اکثر این وجوه از محلهای غیر مجاز تأمین میشود، بلافاصله این دلخوشی را برای من ایجاد خواهد کرد که لااقل با پایین آمدن قیمت مواد، این گونه اعمال غیر مجاز هم رو به کاهش خواهد گذارد.
۴ ـ با آزاد شدن خرید و فروش، به یکباره مسألهای به نام قاچاق و قاچاقچی مواد مخدر از بین میرود و در نتیجه قاچاقچی که تا امروز برای توسعه و رونق کار مرگ بارش به هر ترفندی دست مییازید و اجبارا و طبیعتا به دنبال توسعهٔ بازار مصرف کالای خود بود، چون دیگر سود باد آوردهای را در این راه نمیبیند، برای غیر معتادان جوان و بیتجربه دام گستری نخواهد کرد.
۵ ـ بنا بر اذعان بسیاری از دستاندرکاران فقط در ۲۴ سال گذشته به همراه کشته شدن بسیاری از جوانان و مردان این سرزمین که بر سر مسألهٔ قاچاق و طی درگیری با نیروهای انتظامی کشته شدهاند، ما متجاوز از سه هزار و پانصد تن از خالصترین نیروهای انتظامی خود را در این راه از دست دادهایم که کماکان هنوز هم ادامه دارد. ما با تغییر روش مبارزهٔ خود با این بلای خانمانسوز از بیسرپرست و داغدار شدن آتی بسیاری دیگر از هموطنانمان از دو طرف درگیر جلوگیری خواهیم کرد.
شاید پیشنهاد و پیشبینی آقای نراقی به نظر عجیب بیاید و هیچ گاه اجرایی کردن آن پذیرفته نشود. اما از آن زمان تاکنون یک دهه گذشته و کتاب نویسنده بارها و بارها تجدید چاپ شده است، ولی شیوه مبارزه با مواد مخدر به چه نتیجهای رسیده است؟ تعداد قاچاقچیان کمتر شده یا تعداد معتادها یا خانوادههای نابود شده یا زندانیان مواد مخدر؟
جامعه، رسانهها، حقوقدانان و مراجع عظام تقلید وارد بحث بر سر سرنوشت علیرضای ۳۷ ساله زنده مانده بعد از اعدام شدهاند، ولی این تنها یکی از چند صد محکوم به اعدام به خاطر مواد مخدر است. رسانهها، بسیاری از مقامات و حتی تصمیمگیران حوزه مبارزه با مواد مخدر و عواقب آن، نه تنها پاسخی قاطع در مورد میزان موفقیت شیوه مبارزه با مواد مخدر ندارند، بلکه تنها تصویری که از اعتیاد دارند، یک معتاد در کنار خیابانها و یا پارکی در تهران است. چه کسی میداند اعتیاد و مواد مخدر با خانوادههای معتادان و قاچاقچیها در شهرها و روستاهای دورتر چه کرده است؟ معتادانی که تعدادشان میلیونی است؟
اما آیا این مهمترین معمایی است که در مسأله مواد مخدر پیش روی جامعه است؟
به گزارش «تابناک»، مرد ۳۷ سالهای که به دلیل حمل یک کیلوگرم روانگردان شیشه در بجنورد به دار آویخته شد، یک روز پس از اعلام مرگش، با بخار گرفتن کاور پلاستیکی جسدش زنده یافته شد.
اما هماکنون چند پرسش بدون پاسخ قطعی وجود دارد؛ این که در چنین شرایطی با محکوم چه باید کرد؟ این که یک کیلوگرم شیشه کشف شده از وی چه بلایی بر سر جامعه میتوانست بیاورد و سرنوشت نهایی وی در پرتو همه مباحث حقوقی و شرعی این روزها چه خواهد شد؟
وقتی دوازده سال پیش و در بهار سال ۱۳۸۰، حسن نراقی کتاب جامعهشناسی خودمانی را مینوشت، در پایان بخشی از کتاب که «حقیقتگریزی و پنهانکاری ما» نام دارد، به موضوع شیوه مبارزه با مواد مخدر پرداخت. بازخوردهایی که نویسنده در مورد کتاب خود گرفت، به کتاب دومی به نام «پی نکتههایی بر جامعهشناسی خودمانی» منجر شد که برخی از نکات آن به صورت زیر است:
۱ ـ «سالانه از متوسط ۳۲۰۰ تن مواد مخدر تولید شده در افغانستان، حدود ۲۵۰۰ تن آن راهی ایران میشود که نهایتا روانهٔ بازارهای اروپا و آمریکا بشود، ولی همه ساله حدود یکهزار تن از این مواد در داخل کشور ما توزیع میشود؛ یعنی کشور عزیز ما ایران به تنهایی ۴۰ درصد این مواد را به خود اختصاص میدهد!».
۲ ـ «روزنامهٔ عدالت در شماره ۱۰۷ خود از قول مدیر کل زندانهای یزد میآورد: جرایم مواد مخدر دلیل بازداشت ۸۵ درصد از زندانیان استان است، و رئیس کل دادگستری استان تهران با «اسف بار» خواندن وضع دادگستری، افزایش ۱۵ درصدی سالیانهٔ پروندههای قضایی را در حالی اعلام میکند که نمایندهٔ دفتر برنامهٔ کنترل مواد مخدر بین المللی گفته است: کارهای مجامع جهانی در برابر آنچه که جمهوری اسلامی ایران طی ۲۰ سال گذشته با مواد مخدر انجام داده بسیار ناچیز است».
نویسنده سپس پیشنهاد میکند، «اگر پذیرفتهایم که تمام محدودیتها، جریمه کردنها، حبس کردنها، و اعدامها که در این پنجاه شصت ساله اعمال کردهایم همه نتیجهٔ معکوس داده، پس این بار به ریسکش میارزد که با یک نشست و برخاست قانونی، جسارتی به خرج دهیم و مصرف مواد مخدر را آزاد اعلام کنیم. شوکه نشوید! این به آن مفهوم نیست که بلافاصله بعد از آزاد کردن، تمامی راههای مبارزه را به روی خودمان ببندیم، نه! تمام آن کارها را حتی با شدت بیشتر دنبال میکنیم. منتها من به دلایلی که میخواهم ارائه بدهم معتقدم این عمل تازه بستر مناسب این مبارزه را فراهم خواهد ساخت. اصلا اجازه بدهید پیش بینی کنیم که اگر این اتفاق افتاد، پی آمدهای بلافاصله آنچه خواهد بود؟
۱ ـ به یکباره حدود 80 درصد زندانها خالی میشود و نانآور و سرپرست حدود یک میلیون نفر زن و بچه هموطن آسیبپذیر من و شما بالای سرشان قرار میگیرند که با همه کمیها و کاستیها، بودنشان در مجموع به مراتب بهتر از نبودنشان خواهد بود.
۲ ـ آلودگیهای رایج از قبیل هپاتیت، ایدز، امراض مقاربتی، ناشی از محدودیت زندانها و همچنین قتل نفسها و مهمتر از همه بدآموزیهای داخل زندان که به صورت اجتناب ناپذیری در اکثر موارد زندانی کم تجربه را در کمترین مدت به یک موجود تبهکار و آلوده مبدل میسازد، به صورت قطعی و یکباره قطع میشود و یا لااقل سرعت رشد آن به شدت تنزل مییابد. (سنجش پی آمدهای مثبت دستآورد این بخش به لحاظ کاهش هزینهٔ درمان معتاد و اطرافیان معتاد خود مقولهٔ جداگانهای است).
۳ ـ اعلام آزادی مصرف، به یکباره قیمت مواد را حدودا ۸۰ درصد کاهش خواهد داد و این کاهش قیمت برای معتادان بینوا و بانوا! که به هر حال و از هر کجا و به هر قیمت این هزینه را تامین میکنند فرصتی خواهد داد تا پول صرفه جویی شده را به مصرف خانواده یا لااقل خودشان برسانند و اگر کسی این ایراد را بگیرد که اکثر این وجوه از محلهای غیر مجاز تأمین میشود، بلافاصله این دلخوشی را برای من ایجاد خواهد کرد که لااقل با پایین آمدن قیمت مواد، این گونه اعمال غیر مجاز هم رو به کاهش خواهد گذارد.
۴ ـ با آزاد شدن خرید و فروش، به یکباره مسألهای به نام قاچاق و قاچاقچی مواد مخدر از بین میرود و در نتیجه قاچاقچی که تا امروز برای توسعه و رونق کار مرگ بارش به هر ترفندی دست مییازید و اجبارا و طبیعتا به دنبال توسعهٔ بازار مصرف کالای خود بود، چون دیگر سود باد آوردهای را در این راه نمیبیند، برای غیر معتادان جوان و بیتجربه دام گستری نخواهد کرد.
۵ ـ بنا بر اذعان بسیاری از دستاندرکاران فقط در ۲۴ سال گذشته به همراه کشته شدن بسیاری از جوانان و مردان این سرزمین که بر سر مسألهٔ قاچاق و طی درگیری با نیروهای انتظامی کشته شدهاند، ما متجاوز از سه هزار و پانصد تن از خالصترین نیروهای انتظامی خود را در این راه از دست دادهایم که کماکان هنوز هم ادامه دارد. ما با تغییر روش مبارزهٔ خود با این بلای خانمانسوز از بیسرپرست و داغدار شدن آتی بسیاری دیگر از هموطنانمان از دو طرف درگیر جلوگیری خواهیم کرد.
شاید پیشنهاد و پیشبینی آقای نراقی به نظر عجیب بیاید و هیچ گاه اجرایی کردن آن پذیرفته نشود. اما از آن زمان تاکنون یک دهه گذشته و کتاب نویسنده بارها و بارها تجدید چاپ شده است، ولی شیوه مبارزه با مواد مخدر به چه نتیجهای رسیده است؟ تعداد قاچاقچیان کمتر شده یا تعداد معتادها یا خانوادههای نابود شده یا زندانیان مواد مخدر؟
جامعه، رسانهها، حقوقدانان و مراجع عظام تقلید وارد بحث بر سر سرنوشت علیرضای ۳۷ ساله زنده مانده بعد از اعدام شدهاند، ولی این تنها یکی از چند صد محکوم به اعدام به خاطر مواد مخدر است. رسانهها، بسیاری از مقامات و حتی تصمیمگیران حوزه مبارزه با مواد مخدر و عواقب آن، نه تنها پاسخی قاطع در مورد میزان موفقیت شیوه مبارزه با مواد مخدر ندارند، بلکه تنها تصویری که از اعتیاد دارند، یک معتاد در کنار خیابانها و یا پارکی در تهران است. چه کسی میداند اعتیاد و مواد مخدر با خانوادههای معتادان و قاچاقچیها در شهرها و روستاهای دورتر چه کرده است؟ معتادانی که تعدادشان میلیونی است؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
بهترین راهکار برای مقابله با اعتیاد طرح جزیر است /جزیره حکم یک زندان خیلی بزرگ یا بهتر بگم محیط زیست حفاظت شده رو داره که توسط دولت اداره میشه که تو این منطقه با ایجاد فرصت شغلی (با توجه به توانایی فرد)از این افراد استفاده مفید بشه و نیاز به مواد مخدر ای افراد هم توسط دولت (البته کنترل شده ) بر طرف بشه / در امد حاصل از کار این افراد بخشی برای مخارج خود در جزیره و بخشی برای خانواده صرف میشود / تنها راه نجات از جزیره هم ترک کامل و تایید پزشک جزیره میباشد / با این کار این افرادی که دچار اعتیاد شدن رو از جمعیت سالم جامعه دور نگه داشته میشود تا فرد دیگری مبتلا نشود هم دوری از جامعه سبب ایجاد انگیزه برای ترک و بازگشت میباشد /البته این طرح نیاز به بررسی کارشناسی دارد /مثل این طرح زیاده مهم اینه که ایا دولت و دولت مردان خود میخواهند جلوی اعتیاد گرفته شود یا خیر ؟
چرا دائم میگید باید دوباره مجازات شه چون جوانان ما رو بدبخت کردن!؟؟
بابا باور کنید این جوانانی که میگید اگه اینها هم نباشند خودشون دست به کار میشن و به دنبالش میرن!!!
هیچ جوانی یک شبه به دام اعتیاد نمی افتد. انحراف از خانواده ها شروع می شود. جایی که فلاکت مالی باعث بی اخلاقی می شود.
بین مواد فروش و قاتل تفاوت هست. مواد را مردم اگر چه به اشتباه ولی با رضایت خود خریداری می کنند، اگر فروشندگان مواد اعدام می شوند باید فروشندگان پراید هم اعدام گردند؛ آنها هم سالانه 50 هزار نفر را کشته و زخمی می کنند...
اعدام نه.اقای نراقی بلی.
سلام
اسلام دین بخشش و رافت است این مرد شاکی خصوصی ندارد یعنی بصورت مستقیم نزده یک نفر را بکشد و خانواده مقتول قصاص بخواهد که اگر اینچنین بود اگر هزار بار هم به بالای دار می رفت و زنده می ماند باید حکم اجرا می شد ولی در این مورد استثنا چون شاکی مدعی العموم است و یک بار هم حکم اجرا شده ولو سهوا با قصور بوده است و از طرفی مواد نیز کشف شده است و بدست قانون افتاده است بهتر است فرصتی دوباره به این شخص داده شود تا حیاتی دوباره در کنار زن و فرزندانش اغاز کند و این عین رافت اسلامی و اموزه های دین ما است که سراسر از بخشش و کرم و احسان و جوانمردی صحبت می کند بیائید اینرا عملا به دنیا نشان دهیم . او را ازاد کنید
واقعا توجیهی به این افتضاحی تو عمرم ندیدم!
آقا روابط جنسی نامشروع رو هم آزاد کنید که دیگه این همه بیماری و تجاوز به عنف و زنا نباشه! هر کی خواست بسم الله! طبق این نظریه جواب خوبی هم بابد بده!
خودتو به خاب زدی نه؟ همه چی هست چشماتو باز کن یا خودت اهلشی و جانماز آب میکشی
نه که محدود کردنش باعث شد بیماری و..... وجود نداشته باشه!
نظر خوبی است. البته این طرح در قدیم اجرا می شده و تریاک با رول دولتی پخش می شده است. باید نتایج و نقطه ضعفهای آن را بررسی کرد. یکی از مشکلات ما این است که با استدلال می خواهیم نظرمان را به دیگران بقبولانیم در حالی که بشریت قرنهاست که روش علمی را جایگزین استدلالهای بدون پشتوانه تجربی کرده است. مهمترین بخش روش علمی مشاهده و استنتاج از آن است. آمار افزایش مصرف مواد نشان می دهد که روش مبارزه فعلی حتی اگر شدیدتر هم شود قطعا شکست خورده است پس چرا بر ادامه آن اصرار می کنیم؟
به خدا كه اعدام برا اي افراد كمه اين جور آدما رو بايد زنده زنده پوستشونو كند و تو تلوزيون نشون داد اونم نه يكي دوتا بلكه ده تا دهتا اونوقت ببينم كي جرات ميكنه اسم مواد رو بياره معتاد روهم بايد اعدام كنن چون ديگه برگشتي وجود نداره و ترك و اينجور چيزا يك در هزار به زور جواب ميده !
شما یه دکتر برو
شما باید رئیس دادگستری میشدی!!!!!!!!!
تنها راه حل ترانزیت مواد مخدر بدون رسوبه
خدایا
مگه میشه آزاد کرد؟؟؟؟؟؟؟
با این توجیهات باید روابط جنسی نامشروع - مصرف مشروب و الکل و خیلی چیزهای دیگه رو هم آزاد کرد !
اصلا باید دزدی رو هم آزاد کرد تا هر کسی بر اساس میزان روزانش دزدی کنه!و دزدی مسلحانه از بین میره!
مگه میشه؟
قوانین راهنمایی و رانندگی هم هیچ!
زمین خواری هم اگر آزاد کنیم بهتره نمیشه چون جلوی رشوه رو میگیره!
این حرفها چیه
در اسلام از بین بردن قبح و زشتی یک عمل نهی شده و بسیار گناه دارد .
گفته اند وای بر کسی که عمل زشتی را زیبا جلوه دهد .
عزیز دو کشور هلند و دانمارک ماده مخدر سبک را ازاد کردند و نتایج مثبتش را می بینند.
برادر عزیز در کشور هلند مصرف مواد مخدر آزاد است، گفتم تا بدونی اونقدرها مسئله ی عجیبی نیست !
آخه اين چه نظريه...!!!!
مگه آمريكا از آزادي حمل اسلحه بيشتر فايده برده يا ضرر؟! همين چند وقت پيش 14 بچه معصوم بيگناه توي مدرسه كشته نشدن؟!! جلوي خطر رو بايد گرفت!! آزادي هاي انساني در مقابل خطر بايد قرباني بشوند!!!!
آزادی اسلحه در آمریکا برطبق قانون اساسی آن کشور و به منظور جلو گیری از دیکتاتوری دولت است و تا به حال نشان داده منافع آن برای کل جامعه بیش از ضرر آن بوده . برای نمونه کشته شدن آن کودکان را با قضیه بوسنی و یا سوریه مقایسه کن
حالا که مجازات اعدام وضع اینه وای به حال وقتی که شل بگیرن ...
آقا اعدامش کنند ،هستند آدمهایی که با رفتگری و حمالی دارن نون حلال میبرند و امثال اینها چه خیانتی که به ملت نکرده اند ...
بایستی بعرض برسانم که تمامی موارد راهکارهای اعلام شده دارای ایراد است:
1. فرد قاچاقچی نمی تواند لفظ نان آور را یدک بکشد. معتاد نیز یک مریض روانی است و بایستی تحت درمان باشد که پس از درمان و اگر خانواده ای باشد نان آور آنها شود.
2. با آزاد سازی زندانیان بیماری های هپاتیت و ... محدود در زندان را به جامعه کشانده و آن را گسترش میدهیم.
3. با آزادی مصرف و کاهش قیمت تعداد کثیری از افراد جامعه (حتی فرزاندان من و شما) امکان ابتلا شدن به این معضل را خواهند داشت.
4. آزاد شدن خرید و فروش نیز نتایج مشابه 3 را به ارمغان خواهد آورد.
5. بعلت مشکلات مبارزه با قاچاقچیان که نباید صورت مسئله را خط زد بلکه قدرت انتظامی و قضایی و اجرایی را بایستی توسعه داد.
کل ملت معتاد بشن که چند نفر قاچاقی ها اعدام نشوند و زندان ها خلوت شود و همه چی آروم بشه و ما چقدر خوشبخت بشیم؟
لابد بعدش هم نظر میدن که اختلاس آزاد بشه تا قیمت دلار بیاد پایین!
چرا فقط به معتادهای هوسرانی که خودشان مقصر اصلی هستند بعنوان تلفات مواد مخدر نگاه میشود.
چرا زندانیهای بیشمار و اعدامی ها و خانواده های آنها در آمار تلفات دیده نمیشوند؟ که اکثرا هم از محرومین جامعه هستند. چرا رانندگان بین شهری و سایر عابرین که دائما تحت سوءظن و موادیابی هستند در آمار تلفات دیده نمیشن؟ و ....
dar javabeh on kasikeh neveshteh dar amrica aslaheh azadeh
tebgh ghanoon asasi amrica har kas dar mahaleh zendegish mitoneh yek aslaheh dashteh basheh vali nemitoneh hamlesh konehelateh inkeh dolat amrica nemitoneh aslaharo mamno koneh inekeh agar rejim estebdadi dar keshvar beh vojod amad harkas betoneh aslaheh dashteh basheh ta on rejim estebdadirio mohar koneh barayeh hamin dolat nemitoneh ghanon asasiro avaz koneh inro migan zemanat azadi ba dashtan aslah dar moghabeleh dolat estebdad
چه راحت از اعدام حرف ميزنيد .
انگار دارين بز ذبح ميكنين
این جور افراد رو نباید اعدام کنید .اینها رو باید یکی از دستهایشان را قطع کنید تا برای بقیه عبرت بشه.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.