پیکر مورخ ایرانی در ایران به امانت گذاشته شد تا در افغانستان دفن شود!
ظاهراً سرنوشت شهریار عدل هم شبیه دکتر علی شریعتی و نیمایوشیج است و پیکرش هنوز اقامتگاه ثابتی نیافته؛اما مشخص نیست همچون نیما به منزلگاهی دیگر منتقل شود یا همچون شریعتی همچنان در امانتگاه باقی بماند.


شهریار عدل باستانشناس و کارشناس ارشد تاریخ هنر و معماری کشورمان، به تازگی جان به جان آفرین تسلیم کرد و از مقابل موزه ایران باستان تشییع شد؛ اما همچنان در خاک آرامش نیافته و تنها برای مدتی در قطعه نام آوران بهشت زهرا به امانت گذاشته شد؛ اتفاقی عجیب که به واسطه عدم همراهی مسئولان برای عمل به تنها خواسته این چهره فرهیخته رخ داده و موجبات تلخکامی مضاعف بستگانش را فراهم کرد.
به گزارش «تابناک»، اگر اهل تاریخ و میراث باستانی باشید، احتمال اینکه نام پروفسور شهریار عدل را نشنیده باشید یا نشانی از او ندیده باشید، اندک است. شهریار عدل، فارغ التحصیل مدرسه عالی علوم تاریخی در سوربن و رشته تاریخ عمومی هنر، باستانشناسی مشرقزمین و تاریخ هنرهای دوره اسلامی در مدرسه موزه لوور، ریاست کمیته بینالمللی تدوین تاریخ آسیای میانه در یونسکو را به عهده داشت.

او که از 1976 با عضویت در نهادهای تاریخی فرانسه، نفوذ ویژهای در محافل تاریخی این کشور داشت، نقش تأثیرگذاری در ثبت جهانی تخت جمشید، چغازنبیل و میدان نقش جهان اصفهان در فهرست میراث فرهنگی جهان یونسکو داشت و در همین راستا، دبیرکل یونسکو مدال فرهنگ جهانی یونسکو موسوم به پنج قاره را در مهرماه 1388 به این باستان شناس برجسته اهدا کرد.
عدل در حفظ تاریخ سینمای ایران نیز نقش آفرین بوده و بخشی از فیلمهای به جا مانده از دوران قاجار را از خطر نابودی نجات داد و آنها را برای مرمت و بازیافت به فرانسه برد که آغاز حرکتهای جدی دیگری در شناسایی این فیلمهای باقی مانده تاریخی در گوشههای تاریک گنجینههای ایران و ترمیم و نگهداریشان بود.
این مورخ سی و یکم خرداد ماهی که گذشت، به دلیل ایست قلبی در شهر پاریس درگذشت و به تهران منتقل شد تا طبق وصیتش در کنار برج طغرل دفن شود؛ اما در روز یکشنبه هفتم تیرماه در مراسم تشییع پیکرش که در محوطه موزه ملی ایران صورت گرفت، کامران عدل برادر شهریار عدل اعلام کرد، با توجه به اینکه هنوز موافقت نشده پیکر شهریار عدل در محوطهای باستانی دفن شود، پیکر او به صورت امانت در بهشت زهرا نگهداری میشود.

محمدرضا کارگر، مدیر اداره کل موزهها و اموال منقول تاریخی درباره استدلال مسئولان در جلوگیری از دفن عدل در کنار برج طغرل گفت: «دکتر جلالی، نمایندهی ایران در یونسکو پیشنهاد دفن پروفسور عدل در مکانی باستانی مانند کاخ گلستان را مطرح کرد، پس از آن این جمله سر زبانها افتاد، در صورتی که این کار غیرقانونی است. اگر بخواهد این اقدام روال شود، مشکلات عدیدهای به وجود میآید و به مرور حتی همه کارشناسان میراث فرهنگی هم علاقه پیدا میکنند در چنین مکانهایی دفن شوند که در آینده کنترل این اتفاق اصلا کار راحتی نخواهد بود».
کامران عدل برادر این باستان شناس فقید خبر داده، شاید شهریار عدل به هرات منتقل و در محوطههای باستانی هرات که عدل به اندازه محوطههای باستانی ایران، به آنها پرداخته، دفن شود؛ اتفاقی که احتمالاً مسئولان افغانستان از آن استقبال میکنند و نگرانیشان از اینکه در آینده یک پروفسور دیگر نیز چنین درخواستی را بکند، مانع از اجابت چنین درخواست سادهای نخواهد شد.
ظاهراً سرنوشت شهریار عدل هم شبیه دکتر علی شریعتی و نیمایوشیج است و پیکرش هنوز اقامتگاه ثابتی نیافته؛ اما مشخص نیست همچون نیما به منزلگاهی دیگر منتقل میشود یا همچون شریعتی همچنان در امانتگاه باقی میماند. این سرنوشت هرچه باشد، در شأن مردی نیست که عمرش را صرف تاریخ و فرهنگ این مملکت کرده است.
به گزارش «تابناک»، اگر اهل تاریخ و میراث باستانی باشید، احتمال اینکه نام پروفسور شهریار عدل را نشنیده باشید یا نشانی از او ندیده باشید، اندک است. شهریار عدل، فارغ التحصیل مدرسه عالی علوم تاریخی در سوربن و رشته تاریخ عمومی هنر، باستانشناسی مشرقزمین و تاریخ هنرهای دوره اسلامی در مدرسه موزه لوور، ریاست کمیته بینالمللی تدوین تاریخ آسیای میانه در یونسکو را به عهده داشت.

او که از 1976 با عضویت در نهادهای تاریخی فرانسه، نفوذ ویژهای در محافل تاریخی این کشور داشت، نقش تأثیرگذاری در ثبت جهانی تخت جمشید، چغازنبیل و میدان نقش جهان اصفهان در فهرست میراث فرهنگی جهان یونسکو داشت و در همین راستا، دبیرکل یونسکو مدال فرهنگ جهانی یونسکو موسوم به پنج قاره را در مهرماه 1388 به این باستان شناس برجسته اهدا کرد.
عدل در حفظ تاریخ سینمای ایران نیز نقش آفرین بوده و بخشی از فیلمهای به جا مانده از دوران قاجار را از خطر نابودی نجات داد و آنها را برای مرمت و بازیافت به فرانسه برد که آغاز حرکتهای جدی دیگری در شناسایی این فیلمهای باقی مانده تاریخی در گوشههای تاریک گنجینههای ایران و ترمیم و نگهداریشان بود.
این مورخ سی و یکم خرداد ماهی که گذشت، به دلیل ایست قلبی در شهر پاریس درگذشت و به تهران منتقل شد تا طبق وصیتش در کنار برج طغرل دفن شود؛ اما در روز یکشنبه هفتم تیرماه در مراسم تشییع پیکرش که در محوطه موزه ملی ایران صورت گرفت، کامران عدل برادر شهریار عدل اعلام کرد، با توجه به اینکه هنوز موافقت نشده پیکر شهریار عدل در محوطهای باستانی دفن شود، پیکر او به صورت امانت در بهشت زهرا نگهداری میشود.

محمدرضا کارگر، مدیر اداره کل موزهها و اموال منقول تاریخی درباره استدلال مسئولان در جلوگیری از دفن عدل در کنار برج طغرل گفت: «دکتر جلالی، نمایندهی ایران در یونسکو پیشنهاد دفن پروفسور عدل در مکانی باستانی مانند کاخ گلستان را مطرح کرد، پس از آن این جمله سر زبانها افتاد، در صورتی که این کار غیرقانونی است. اگر بخواهد این اقدام روال شود، مشکلات عدیدهای به وجود میآید و به مرور حتی همه کارشناسان میراث فرهنگی هم علاقه پیدا میکنند در چنین مکانهایی دفن شوند که در آینده کنترل این اتفاق اصلا کار راحتی نخواهد بود».
کامران عدل برادر این باستان شناس فقید خبر داده، شاید شهریار عدل به هرات منتقل و در محوطههای باستانی هرات که عدل به اندازه محوطههای باستانی ایران، به آنها پرداخته، دفن شود؛ اتفاقی که احتمالاً مسئولان افغانستان از آن استقبال میکنند و نگرانیشان از اینکه در آینده یک پروفسور دیگر نیز چنین درخواستی را بکند، مانع از اجابت چنین درخواست سادهای نخواهد شد.
ظاهراً سرنوشت شهریار عدل هم شبیه دکتر علی شریعتی و نیمایوشیج است و پیکرش هنوز اقامتگاه ثابتی نیافته؛ اما مشخص نیست همچون نیما به منزلگاهی دیگر منتقل میشود یا همچون شریعتی همچنان در امانتگاه باقی میماند. این سرنوشت هرچه باشد، در شأن مردی نیست که عمرش را صرف تاریخ و فرهنگ این مملکت کرده است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
بهترین کار آن است که قطعه ای جهت مشاهیر ایران در نظر گرفته شود که نه در بهشت زهرا بلکه جایی باشد که بتواند جذب توریست چه داخلی و چه خارجی را در پی داشته باشد و روی آن نیز تبلیغات صورت گیرد تا مشاهیر معاصر ایران به جهانیان معرفی شوند اما من نیز با دفن این بزرگان در اماکن باستانی موافق نیستم چرا که اماکن باستانی باید دست نخورده به آیندگان ما برسد.
روحش شاد
او هم بره مثل مردم توی قبر ! همه برای کشور تلاش کردند .
سلام هموطن
چرا مفاخرو سرمايه هاي كشور خود را نمي شناسيم و ما مرده پرستان بعد از مرگ انها را به جامعه معرفي مي كنيم و...... بماند بقيه نانوشته بخوان .....
ببرند دبی ، مقبره شو طلا می زنند!
فکر کنم اگر ايشان بازيگر يا خواننده مشدند در هر مکني مي توانستند دفن گرددند و متاسفانه در مملکت ما برخي زحمت کشان چه قبل و چه بعد از مردن جايگاهي ندارند و اين ناشي از آن است که مديران امروز در جايگاه مناسب نيستند .
دردناکه.
همین.
راستی چرا دکتر شریعتی نمیارند ایران !!!؟؟؟؟
دبا احترام به روح آن عزیز وتاسف از خواسته این مرد بزرگ ما در ایران چند نفر مثل ایشان داریم که با وصیت ایشان موافقت نمی شود
آیا همه کارشناسان میراث به اندازه او خدمت کرده اند در آینده مسئولان می ترسند این رویه باب شود نخیر مسئله جای دیگریست
واقعاً متاسفم ...
چنین اشخاصی که عمری را در راه ایران تحقیق و پژوهش کردند، با بی مهری مواجه می شوند !!
دیگه همه چیمون به هم میاد دیگه ...
واقعا فکر می کنند که هر چند صد سال یک نفر مثل پروفسور عدل از مادر زاییده می شه. واقعا متاسفم که مسئولین ما اینقدر جمود فکری دارند.
متأسفانه نسبت به این استاد فقید بی مهری شد، تألیفات گرانقدر ایشان که ناشی از عشق و علاقه عمیق این محقق فرهیخته به ادب و هنر ایرانی است، تعلق خاطر او را به ایران بازتاب می دهد. کاش حرمت این فرهیختگان را بیش تر پاس می داشتیم. خدا رحمت کند ایشان را.
واقعا متاسفم پروفسور عدل خدماتي كه به ميراث فرهنگي ما كردند به قدري بالاست كه قابل قياس با هيچ كارشناسي در اين مجموعه ميراث فرهنگي نيست. ثبت جهاني آثاري چون تخت جمشيد، ميدان نقش جهان و.... آن هم با هزينه شخصي بسياري تحقيقات خاص در خصوص مجموعه هاي تاريخي و معماري ايران، هر جاي دنيا بود چنين فردي رو براش يه مقبره خاص ميساختند.... متاسفم واقعا براي سياست گذارانمون به جاي تشويق تنبيه ميشن خادمان هنر و تاريخ ايران
چه مرد بزرگی را ازدست دادیم زحمت زیادی برای شهربم کشیدهمه که عدل نمیشوند که چنین تقاضایی داشته باشند
مایه تاسف
متاسفانه افراديكه زندگيشان را وقف فرهنگ و تاريخ و ادبيات اين سرزمين كردند مثل اينكه جاى مناسبى براى ارامگاهشان كه قبلا وصيت كرده اند موضوعيت ندارد و بنظر من ما بايد باين افراد لاأقل بعد از فوت احترامى بگذاريم چونكه در ايام زنده بودن محلى از اعراب نداشتند. مخصوصا خارجى هائيكه براى فرهنگ اين سرزمين زحمت كشيدند بايد با افتخار در كشور ما مخصوصا مكانيزه خودت جهت ارامش أبدى انتخاب كردند انها را با احترام تمام پذيرا باشيم قبل از اينكه كشورهاى همسايه انها را نصيب خود كنند
مگه هرکه هر وصیتی کرد ولو غیر منطقی باید گوش داد؟؟؟
هر چیزی لیاقت می خواد.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.