چگونگی تشکیل یک پرونده سرقت ـ بخش نخست؛
جای خالی پلیسِ مورد انتظار در صحنه جرم!
آیا میان پلیسی که در فیلمها و سریالها به تصویر کشیده میشود و پلیسی که در صحنه جرم حضور پیدا میکند، تفاوتی وجود دارد؟ اصلا تصورتان درباره اموری که پلیس در زمان حضور در صحنه جرم به انجام میرساند و باید به انجام برساند چیست؟ بیایید از نزدیک نگاهی به این ماجرا بیندازیم تا دریابیم که تصورات با واقعیات چقدر فاصله دارند؟!
به گزارش «تابناک»؛ نخستین تغییر زمانی حادث میشود که با پلیس تماس میگیرید تا به این نتیجه برسید که حضور فوری مأمور یا مأموران در محل حادثه، بر خلاف فیلمها و سریال ها، با کندی بسیار همراه است. آنقدر کند که گاه مجبورید چند بار تماس بگیرید و یادآور شوید که فلان مدت از تماس قبلی گذشته و هنوز مأمور از راه نرسیده است.
در نتیجه این تأخیر، احتمالا آشفتهتر خواهید شد و منسجم کردن فکر و ذهنتان را برای شرح ماوقع دشوارتر خواهید یافت. وضعیتی که ممکن است موجب شود نتوانید ارتباط خوبی با مأمور برقرار کنید و چه بسا به حاشیه بروید؛ حاشیههایی که اگر اپراتور پلیس اعلام کند، مأمور چه زمانی خواهد رسید و مأمور بموقع برسد، هرگز بروز نخواهد کرد.
این نقطه آغاز تشکیل پروندهای است که موضوعش «سرقت» درج میگردد، اما با آنچه از پلیس در چنین مواقعی انتظار دارید، تا حد زیادی متفاوت است. تفاوتی از این دست: «سارق بعد از آنکه قفل موتورم را شکسته، آن را از حیاط آپارتمان به سرقت برده است. چون قفل شکسته در محل جرم موجود بود، انتظار داشتم که پلیس آن را بررسی و اثر انگشت سارق را ثبت کند.»
احتمالا لازم به گفتن نیست که این تصور از پلیس، با واقعیت همخوانی ندارد و تنها برآمده از فیلمها و سریال هاست. اما آیا تنها این تصور از پلیس است که با حضور در صحنه جرم رنگ میبازد و جایش را واقعیتهای تلخ میگیرد یا مواجهه با پلیس در این دست مواقع، افراد را با واقعیتهای دور از تصور دیگری نیز مواجه میکند؟

اندکی کنکاش و پرس و جو کافی است تا دریابیم پلیس جز دریافت گزارش از افرادی که تماس گرفتهاند و طرح چند پرسش مانند "آیا دوربین مداربسته دارید؟ یا "آیا به کسی مظنون هستید؟)، ثبت گزارش در دفترچه مخصوص و ارائه نسخه دوم به افراد، کار خاص دیگری انجام نمیدهد. روندی که تقریبا در فراخوان پلیس به صحنه اغلب جرایم، به همین منوال طی میشود.
بعد از این، وقت مراجعه به کلانتری برای پیمودن روند ثبت این گزارش است. به این صورت که ابتدا باید سراغ متولی ثبت گزارش بروید و از او بخواهید نسخه دوم گزارش مأمور را در رایانه و دفتر مخصوص ثبت کند تا پس از آن شما را به واحد «تجسس» ارجاع دهد تا به پرسش های مکتوب فرمهای این واحد پاسخ دهید و پرونده در کلانتری تشکیل شود.
«مأمور تجسس بعد از آنکه پرسید "موردت چیست؟ "، بی هیچ سؤال و جواب اضافه گفت: از کارت ملی و سند و برگه گزارش مأمور هر کدام دو نسخه کپی تهیه کنیم و بعد فرم خام گزارش را هم به آنها ضمیمه کرد و یادآور شد که باید از آن هم کپی بگیرم و به همراه یک پوشه آبی رنگ و گیره کاغذ که لازم است خریداری کنم، در اختیارش قرار دهم.»
اینها را مالباختهای میگوید که برای ثبت سرقت، روانه یکی از کلانتریهای پایتخت شده و دریافته که کلانتری، تأمین فرم خام ثبت اظهارات متهم و پوشهای که قرار است پرونده انتظامی در آن قرار گیرد و روانه بایگانی شود را هم بر عهده مالباخته گذاشته است. رویدادی که اگر بگوییم جایگاه پلیس را در ذهن مراجعان خدشه دار میکند، سخنی به اغراق نگفتهایم.
به این موارد، فقدان حضور برخی مأموران در کلانتری به دلایلی مانند اعزام به مأموریت یا حضور در نماز جماعت را هم باید افزود و این یادآوری که مدتی است در کلانتریها بنرهایی در معرض دید مراجعان نصب میشود که حکم منشور حقوق مراجعین را دارد و از جمله مفاد آن، ضرورت رسیدگی به امور مراجعان در زمانی کوتاه و ممنوع بودن منوط کردن تشکل پرونده به اموری مانند صرف غذاست.

دستورالعملی که ظاهرا آن هم برای اجرا، تدوین و ابلاغ نشده است. اتفاقی شبیه شعار تجهیز پلیس به تکنولوژیهای به روز مانند دوربین روی لباس که ظاهرا تنها قرار است تصور از پلیس را شکل دهد، در حالی که «مأمور ثبت پرونده تأکید داشت سامانه پلیس یکی دو روز است به ایرادات فنی مبتلا شده و برخی بخشهای آن از دسترس خارج است؛ پیگیریها هم راه به جایی نبرده.»
«البته در همین حین مأموری که با دوربین کلانتری از پلاک مخدوش یک وسیله نقلیه عکس گرفته بود و میخواست آن را چاپ کرده و در پرونده یک متهم قرار دهد، اما وقتی تک تک رایانههای اتاقهای مختلف را برای اتصال دوربین امتحان کرده بود، متوجه شده بود که این کار ناشدنی است و همکارش توصیه کرد با تلفن همراه عکس بگیرد و برای چاپ عکس به مغازه روبه روی کلانتری برود!»
برشی از شرایط حاکم بر یکی از کلانتریهای قلب پایتخت که آن هم با تصورات ارائه شده از پلیس، همخوانی ندارد. ذهنیاتی که با یک بار مراجعه به کلانتری تا حدود زیادی فروخواهد پاشید و جایش را واقعیات تلخی خواهد گرفت که برخی بر این باورند که سارقان و مجرمان به خوبی از آن آگاهند؛ آگاهی از حال و روز نامطلوب پلیس در باب تجهیزات و امکانات مورد نیاز برای انجام وظایف محوله.
شرایطی که نارضایی مأموران پلیس از آن محسوس است؛ هرچند بیشتر موجب نارضایتی مراجعان میشود: «افسر تجسس تأکید داشت که انشاءلله موتورسیکلتم پیدا خواهد شد، اما حتی نپرسید چه ویژگی مشخصهای دارد. بعد هم تکه کاغذی دستم داد که روی آن آدرس چند دادسرا نوشته شده بود و گفت: باید پرونده قضایی تشکیل دهم، در حالی که وقتی به دادسرا رفتم، گفتند خیلی وقت است این امور به دفاتر الکترونیک قضایی سپرده شده!»
پایانی ناخوش برای مراجعه به نهادی که تصور عمومی از آن با واقعیتش تفاوت بسیار دارد؛ پلیسی که در فیلمها و سریالها، تصویر متفاوتی از آن ارائه میشود و انتظار عمومی از آن، اگر نه در حد و اندازه «کبرا ۱۱»، که در حد نهادی تخصصی است که بررسی موشکافانه صحنه جرم و شناسایی و ثبت آثار انگشت و تصویربرداری از شواهد، جزو بدیهیات کاری اش است!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ناشناس 16:31 تو از روی بچه های خودت داری قضاوت می کنی
هنگام سحری باید سر سفره خودتان می بود نه تو پارک
تو فاصله بیست ثانیهکامپیوتر ماشینم رو دزدیدند. کاری ندارم که کاری برایم انجام نشد علاوه بر پوشه و کپی و اینطور چیزا مامور گفت بیست تا از این فرم های خام کپی بگیر و برام بیار چون فرم خام نداریم .
ماموران فقد میخان ساعت کاریشون تموم بشه سر برجم حقوقشونو بگیرن احساس وظیفه و این حرفها رو جلوی دوربین وسه فیگور گرفتنه البته بعضی هم رشوه بگیرن همشون نه اونای که بتونن اونای که تازه کارن وظیفه شناسن تاقریبا اگه قدرت یا پارتی نداشته باشی تو سری خورت میکنن توکشور ما ادم بکش پول خرج کن تازه اگه مثل نجفی معروف باشی برات توجیهم پیدا میکنن ماکه باچشم خودمون اینارودیدم
مورد من از همه شنیدنی تر است بعداز انکه دزد در پارکینگ خانه ام ضبط و زاپاس وجک وتمام آچارها و همه چیز را از توی خودرو سرقت کرده بود تازه مامور کلانتری به من میگفت خودت برداشتی
یه بار خودم به شخصه باپلیس 110 تماس گرفتم وداروی قاچاق رو گزارش کردم بعد ازتماس بنده مامور کلانتری که با موتورسیکلت اومده بود به ماموران آگاهی می گفت که من کشف کردم وجایزه کشف به من می رسه ازبخت واقبال بدش رفتم جلو وبه مامور آگاهی گفتم بنده با 110 تماس گرفتم . تازه باپررویی برگشت بامن جروبحث هم میکرد..مامور دروغگو میدونید یعنی چه؟؟!!!!!
وقتی پلیس مملکت در پی تار موی زنان است
ذزدان ازادانه میگردن
وقتی پلیس در کمین راننده خودرو در پس دیوار خود را پنهان میکند
وقتی پلیس روزانه بیش از 100 موتور سیکلت را به پارکینگ منتقل میکند
وقتی پلیس روزانه ده ها ملیون ریال رانندگان را جریمه میکند
و " و های دیگر
به این دلیل است که مدیریت پلیس باید در دست کاردانش باشد و نه بدست یک پلیس دیگر
خداوکیلی یکبار هم به من گفتند برو نان و آش بگیر که پرسنل صبحانه نخوردند و برو خودکار و کاغذ بخر که ما نداریم، اگر هم اعتراض کنی میشه توهین به مامور نظامی!!!
چندی پیش از ساختمان ما که خالی از سکنه بود چند مرحله سرقت شد. چندین بار با ۱۱۰ تماس گرفتیم ولی نتیجه ای نداشت. بکبار همسایه زنگ زد که کسی داخل متزل شماست. زنگ زدیم ۱۱۰، گفتند خودتانذباید باشید تا گزارش مامور را امضا کنید. بعد از حدود دوساعت رفتیم سر ساختمان باز زنگ زدیم. بعد از چند دقیقه به ما زنگ زدند که سازق شما دستگیر شده کلانتری فلان جاست. بلافاصله رفتیم کلانتری، گفتند سارق را با مامور فرستاده ایم دادسرا، رفتیم دادسرا مامور و متهم هم بودند دستبند به دست. بعد از حدود یکساعت آنها را صدا زدند رفتند داخل اتاق قاضی، به ما نگفتند خرت به چند. بعد از چند دقیقه آمدند بیرون و گفتند برویم کلانتری، به اتفاق برگشتیم کلانتری، مدتی نشستم که یک افسر کلانتری با لحنی بسیار بی ادبانع و توهین آمیز به من گفت واسه چی اینجا نشستی؟ برو پی کارت.
گفتم من شاکی ایشون هستم،
گفت ایشونو قاضی آزاد کرده تو هم اگه مشکلی داری برودادسرا
فرداش رفتم دادسرا هم شکایت تنظیم کردم هم رفتم پیش قاضی دیروزی
گفت دیروز از مامور پرسیدم این متهم شاکی هم داره؟ مامور گفت نه!!
گفت مامور ادعا کرده تو خیابون دستگیرش کرده و چون شاکی نداشت و تو خیابون بوده من هم آزادش کردم. گفت باید میومدی تو اتاق
گفتم شکایت تنظیم کرده ام که تحویل بدم.
جناب قاضی برادرانه توصیه کرد که وقتتو تلف نکن
چرا یکبار برای همیشه نمیان ساختار و افراد پلیس رو بررسی کنن و ساختاری مثل کشورهای پیشرفته تعیین کنن برای پلیس ایران؟ هیچکس رو نمیبینین که رفته باشه کلانتری و راضی باشه، هیچکس رو نمیبینین که رفته باشه شکایت کنه و بهش توهین نشده باشه
اشتباه منفی دادم
باید سه چهار بار زنگ بزنی، با یه بار نمیاد،
احسان جان دقیقا همینطوره. فقط کافیه بگی اینجا دارن مشروب میخورن فورا میان با چنتا ماشین و اکیپ فیلمبرداری، ولی بقیه مواقع امکانات ندارن
مثل برادران عرب و موشک های نقطه زن؟
با اینکه میدونم منتشر نمیشه بازم مینویسم! رفتم کلانتری نارمک چون شیشه ماشینمو شکسته بودن و کیف مدارکمو دزدیده بودن، بعد از کلی از این اتاق به اون اتاق پاس داده شدن و الاف شدن، داشتم توضیح میدادم واسه ماموره که یه مامور دیگه اومد و یهو گفت چی شده؟! یعنی از اول دوباره توضیح بده! یاد فیلمهای بازجویی پلیس افتادم، انگار که من مجرمم! وقتی بهشون گفتم من شاکی ام نه مجرم بهشون برخورد و حتی تهدید کردن اگه مواظب حرف زدنم نباشم بازداشت میشم!!! جالبه بخدا،از همه اینا بگذریم هنوز که هنوزه هیچ کاری نکردن و نه دزدو گرفتن نه مدارکم پیدا شد! از این جالبتر اینکه وقتی میری کلانتری تو رو پاس میدن به دادسرا و قاضی، یکی نیست بگه مگه پلیس مسئول امنیت جان و مال مردم نیست؟ چرا نباید صفر تا صد موضوع تو کلانتری رفع رجوع بشه؟ کسی که حالش بده و ناراحته و مدارکشو دزدیدن رو باید بفرستین اینور اونور و کلی هزینه رفت و آمد بهش تحمیل کنین؟
همون بکبار که رفتم کلانتری نارمک و وضعیتو دیدم نظرم کلا درباره پلیس عوض شد و ازشون... شدم
این امکانات و.....فقط برای فیلمهاست،کافیه یکبار کارتون به دستگاههای قضایی و انتظامی بخوره،اونوقت میفهمید
واقعیت اینه که ما از دیدن پلیس و قاضی احساس امنیت بهمون دست نمیده،هرچند که مالباخته هم باشیم
یه نگاه از بالا به پایین اهانت آمیز
نزدیک به 9ماهه مغازه مارا در قزوین دزد زده،باپیگیری وکنکاشهای خودمان دزدها شناسایی شدن که سه نفر بودن وهرسه تاشون هم رفتن زندان که ظاهراً باسند آزاد شدن
ولی هنوز که هنوزه نتیجه ای عاید من نشده
تابناک از شهدای ناجا هم.چیزی نوشتی تا حالا؟؟؟؟؟ ضمنا یک معادله ساده است, ناجا دهها نوع ماموریت داره از لب مرز تا جاده ها تا مدارس و ... اما کمترین بودجه تخصیصی و پایین ترین رنج حقوقی رو دولت محترم به ناجا داده, بله ناجا کاغذ نداره, ماشین نداره, افسرانش حقوق مکفی ندارن و ... چرا باید تحویلدار بانک حقوقش چند برابر رییس کلانتری باشه و دهها برابر یه مامور پلیس وام کم بهره بهش بدن؟؟؟واقعا خود شما باشی انگیزه ای برات میمونه خوب و اخلاقمدار و پیگیر باشی وقتی شرایط کاری و مخصوصا. معیشت خانواده ت تو بدترین وضعه ؟؟؟؟
از پليسي كه تو دخل و خرجش مونده و شيشش گرو هفتشه و خارج از وقت اداري براي تامين مخارج اوليه زندگيش مسافركشي ميكنه چه توقعي داريد ؟ همه چيمون با هم جوره ! كجا چي سر جاشه كه اين دوميش باشه !
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.