ورود اولین مسلمان به سنای آمریکا؛ چگونه «عبدل‌السید» «ان‌شاءالله» را به «الحمدلله» تبدیل کرد؟

به گزارش خبرنگار بین الملل تابناک، رئیس‌جمهور آمریکا و متحدانش در هفته‌های پایانی رقابت کوشیدند با متهم کردن این نامزد مسلمان به ارتباط با گروه‌های افراطی، رأی‌دهندگان را علیه او بسیج کنند؛ اما السید نه‌تنها پیروز شد، بلکه به نخستین مسلمان منتخب در تاریخ مجلس سنای آمریکا تبدیل شد. این اتفاق در ایالتی رخ داد که بخشی از رأی‌دهندگان عرب‌تبار آن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند.

عبدل‌السید، پزشک و مقام پیشین حوزه بهداشت عمومی در ایالت میشیگان، در رقابت با مایک راجرز، نماینده سابق جمهوری‌خواه کنگره و نامزد مورد حمایت ترامپ، به پیروزی رسید.

شبکه سی‌بی‌اس آمریکا پیروزی او را اعلام کرد و خبرگزاری رویترز نیز این نتیجه را نقطه عطفی در تاریخ سیاسی آمریکا دانست؛ چراکه برای نخستین بار یک مسلمان با رأی مستقیم مردم به مجلس سنا راه پیدا می‌کند.

این پیروزی در شرایطی رقم خورد که انتخابات میان‌دوره‌ای امسال به شکست گسترده جمهوری‌خواهان انجامید و دموکرات‌ها توانستند کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست بگیرند. در چنین فضایی، پیروزی السید اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند: او هم نماینده یک جریان ترقی‌خواه در حزب دموکرات است و هم به نمادی از حضور مسلمانان و مهاجران در بالاترین سطوح قدرت سیاسی آمریکا تبدیل شده است.

چرا ترامپ و ونس علیه السید موضع گرفتند؟

بخش مهمی از اهمیت این انتخابات به کارزار کم سابقه‌ای بازمی‌گردد که جمهوری‌خواهان علیه هویت مذهبی و پیشینه خانوادگی السید به راه انداختند. ترامپ در تجمع انتخاباتی خود در پورت هورون میشیگان، السید را «جهادی» خواند و او را به حمایت از تروریست‌ها متهم کرد.

رئیس‌جمهور آمریکا حتی با اشاره به حملات یازدهم سپتامبر و پرواز شماره ۹۳، تلاش کرد ورود یک مسلمان به مجلس سنا را به تهدید امنیت ملی آمریکا پیوند بزند.

ترامپ همچنین درباره ورود او به سنا گفت که باید برای عبور از دستگاه فلزیاب تحت بازرسی قرار بگیرد. این اظهارات با واکنش منفی شماری از فعالان عرب‌تبار آمریکا روبه‌رو شد.

بشاره بحبح، از چهره‌های اصلی گروه «عرب‌آمریکایی‌ها برای ترامپ» که در بسیج آرای عرب‌تبارها در انتخابات ۲۰۲۴ نقش داشت، سخنان رئیس‌جمهور را نژادپرستانه و غیرقابل قبول توصیف کرد.

جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور نیز به میدان آمد. او در واکنش به حمایت هالی استیونز، رقیب دموکرات السید در انتخابات مقدماتی، از مایک راجرز گفت این حمایت قطعاً به سود جمهوری‌خواهان خواهد بود.

ونس سپس السید را «فردی دیوانه» توصیف کرد و راجرز را میهن‌پرست خواند. تد کروز، سناتور جمهوری‌خواه نیز مدعی شد که انتخاب السید ممکن است به مرگ آمریکایی‌ها منجر شود.

در کنار این حملات، ادعای ارتباط السید با اخوان‌المسلمین نیز به یکی از محورهای تبلیغاتی جمهوری‌خواهان تبدیل شد.

با این حال، خبرگزاری آسوشیتدپرس و حتی گزارش‌های رسانه‌ای محافظه‌کارانه تصریح کردند که مدرکی دال بر عضویت یا ارتباط سازمانی السید با اخوان‌المسلمین ارائه نشده است. خود او نیز بارها این اتهام را رد کرد.

نکته مهم آن است که جمهوری‌خواهان به جای تمرکز بر برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی نامزد دموکرات، بخش مهمی از تبلیغات خود را بر مذهب، نام و وفاداری ملی او متمرکز کرده بودند.

این رویکرد نه‌تنها مانع پیروزی السید نشد، بلکه به او امکان داد رقابت را به موضوعاتی مانند تبعیض مذهبی، آزادی دینی و هزینه‌های سیاست خارجی آمریکا پیوند بزند.

پیام پیروزی؛ نام و مذهب من مانع شما نبود

السید در نخستین سخنرانی خود پس از اعلام پیروزی، به‌طور مستقیم به حملات انتخاباتی ترامپ پاسخ داد. او با تأکید بر نام کامل خود، عبدالرحمان محمد السید، گفت: «میشیگان، ما موفق شدیم.»

او با اشاره به اینکه در طول رقابت همواره عبارت «ان‌شاءالله» را برای بیان امید به پیروزی به کار می‌برد، گفت اکنون می‌توان آن را به «الحمدلله» تغییر داد؛ جمله‌ای که با استقبال و تشویق حاضران همراه شد.

اما مهم‌ترین بخش سخنان او، پاسخ به حملات هویتی ترامپ و متحدانش بود. السید گفت مخالفانش به نام و ایمان او اشاره می‌کردند، اما مردم به خوبی می‌دانند که نام و مذهب او علت ناتوانی خانواده‌ها در پرداخت هزینه بنزین و خرید مواد غذایی نیست.

او همچنین با کنایه به ونس گفت طنز ماجرا این است که معاون رئیس‌جمهور طبق قانون اساسی باید در ماه ژانویه سوگند او را به‌عنوان سناتور ادا کند. السید این تقابل را با شوخی ورزشی میان دانشگاه‌های میشیگان و اوهایو همراه کرد: «وولورین یک، باک‌آی صفر.»

او در ادامه بر ضرورت هزینه کردن مالیات مردم برای مدارس، بهداشت و زیرساخت‌های داخلی تأکید کرد و گفت مردم آمریکا نمی‌خواهند پول مالیاتشان صرف آپارتاید، نسل‌کشی یا جنگ شود. از نگاه او، منابع مالی آمریکا باید به جای تأمین هزینه بمباران مردم کشورهای دیگر، برای بهبود زندگی خانواده‌های آمریکایی هزینه شود.

معمای رأی عرب‌تبارها؛ از ترامپ در ۲۰۲۴ تا السید در ۲۰۲۶

یکی از مهم‌ترین عوامل پیروزی السید را باید در تغییر رفتار انتخاباتی بخشی از جامعه عرب‌تبار میشیگان جست‌وجو کرد؛ جامعه‌ای که در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ نقش مهمی در پیروزی ترامپ در این ایالت داشت.

میشیگان یکی از مراکز اصلی سکونت عرب آمریکایی‌هاست. شهر دیربورن در حومه دیترویت، به‌ویژه، یکی از مهم‌ترین کانون‌های جمعیتی این جامعه در آمریکاست. در میان عرب‌تبارهای میشیگان، لبنانی‌ها، یمنی‌ها، فلسطینی‌ها و عراقی‌ها حضور قابل توجهی دارند.

البته نباید همه این گروه‌ها را یکپارچه و دارای رفتار انتخاباتی یکسان دانست. اهمیت لبنانی‌تبارها از آن جهت بود که شماری از رهبران اجتماعی و فعالان اقتصادی این جامعه در سال ۲۰۲۴ به بسیج آرای عرب‌تبارها به سود ترامپ کمک کردند.

یکی از چهره‌های مهم در این زمینه مسعد بولوس، تاجر لبنانی‌آمریکایی و از نزدیکان خانواده ترامپ بود که در سازمان‌دهی ارتباطات انتخاباتی جمهوری‌خواهان با جامعه عرب‌آمریکایی نقش داشت. ترامپ نیز با ارسال پیام‌هایی خطاب به لبنانی‌تبارها وعده داده بود که به جنگ و ویرانی در لبنان پایان خواهد داد.

در واقع، رأی بخشی از عرب آمریکایی‌ها به ترامپ در سال ۲۰۲۴ بیش از آنکه ناشی از همسویی کامل آنان با سیاست‌های داخلی و اجتماعی جمهوری‌خواهان باشد، اعتراضی به سیاست دولت بایدن و کامالا هریس در قبال جنگ غزه و حملات اسرائیل به لبنان بود.

بسیاری از این رأی‌دهندگان احساس می‌کردند دولت دموکرات به نگرانی‌های آنان درباره کشته شدن غیرنظامیان و ویرانی مناطق مسکونی توجه کافی ندارد.

اما دو سال بعد شرایط تغییر کرد. ترامپ نه‌تنها نتوانست وعده‌های خود درباره کاهش درگیری‌های منطقه‌ای را به‌طور کامل محقق کند، بلکه جنگ با ایران، تداوم حمایت نظامی از اسرائیل و افزایش هزینه‌های زندگی، بخشی از همان رأی‌دهندگان را از جمهوری‌خواهان دور کرد.

گزارش واشنگتن‌پست در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ درباره رأی‌دهندگان عرب‌تبار دیربورن، نمونه‌های روشنی از این تغییر را ارائه می‌کند. این روزنامه با شماری از کسانی گفت‌وگو کرده که در سال ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند، اما اکنون از السید حمایت می‌کردند.

فای نمر، فعال اقتصادی لبنانی آمریکایی که در بسیج حمایت از ترامپ نقش داشت، گفته بود از رأی قبلی خود پشیمان نیست، اما ترامپ به وعده‌هایش درباره لبنان عمل نکرده است. او معتقد بود السید بهتر از نامزد جمهوری‌خواه می‌تواند نماینده دغدغه‌های جامعه عرب آمریکایی باشد.

مصطفی الجارودی، یکی دیگر از رأی‌دهندگان سابق ترامپ، نیز گفته بود مایک راجرز در صورت پیروزی، اسرائیل را در اولویت قرار خواهد داد، در حالی که السید بر هزینه شدن مالیات آمریکایی‌ها در داخل کشور تأکید می‌کند.

این تغییر رفتار را باید در یک نکته کلیدی خلاصه کرد: بخشی از عرب‌آمریکایی‌هایی که در سال ۲۰۲۴ با شعار «اول آمریکا» به ترامپ رأی داده بودند، اکنون همین شعار را در برنامه انتخاباتی السید پیدا می‌کردند.

چرا حتی یک رقیب دموکرات از نامزد جمهوری‌خواه حمایت کرد؟

یکی از عجیب‌ترین اتفاقات این انتخابات، حمایت هالی استیونز، نماینده دموکرات کنگره و رقیب پیشین السید در انتخابات مقدماتی، از مایک راجرز بود.

استیونز که در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها از السید شکست خورده بود، در اول نوامبر رسماً از نامزد جمهوری‌خواه حمایت کرد. نگرانی او و بخشی از جامعه یهودیان میشیگان درباره مواضع السید در قبال اسرائیل و اظهارات جنجالی او پس از حمله به یک کنیسه در این ایالت، از عوامل این تصمیم بود.

این حمایت برای جمهوری‌خواهان اهمیت تبلیغاتی داشت؛ به‌خصوص آنکه ونس نیز از آن استقبال کرد و گفت چنین اقدامی می‌تواند به راجرز کمک کند.

اما نتیجه انتخابات نشان داد این شکاف درون حزب دموکرات نتوانست مانع پیروزی السید شود. او توانست در کنار بخش مهمی از رأی‌دهندگان ترقی‌خواه، حمایت گروه‌هایی از رأی‌دهندگان سیاه‌پوست، عرب‌آمریکایی و کسانی را که از سیاست‌های دولت ترامپ ناراضی بودند، جلب کند.

در این میان نباید از نقش مسائل اقتصادی غافل شد. برنامه انتخاباتی السید بر بیمه درمانی همگانی، کاهش هزینه‌های زندگی، مقابله با نفوذ پول‌های بزرگ در انتخابات و اولویت دادن به نیازهای خانواده‌های آمریکایی متمرکز بود. او با شعارهایی مانند «پول از سیاست خارج، پول در جیب مردم و بیمه درمانی برای همه» توانست پیام روشنی به طبقه متوسط و اقشار کم‌درآمد بدهد.

از سوی دیگر، نزدیک به ۳۰ میلیون دلار هزینه از سوی آیپک و دیگر بازیگران سیاسی برای مقابله با او در انتخابات مقدماتی، به یکی از محورهای تبلیغاتی السید تبدیل شد. او خود را نامزدی معرفی کرد که در برابر نفوذ لابی‌های قدرتمند ایستاده و حاضر نیست منافع مردم آمریکا را قربانی منافع گروه‌های ذی‌نفوذ کند.

پیروزی یک فرد یا شکست یک راهبرد؟

پیروزی عبدل‌السید را نمی‌توان صرفاً به مسلمان بودن او یا حمایت جامعه عرب آمریکایی محدود کرد. این پیروزی حاصل تلاقی چند عامل بود: نارضایتی از سیاست خارجی ترامپ، نگرانی‌های اقتصادی، مخالفت با هزینه‌های نظامی آمریکا در خاورمیانه، بسیج رأی‌دهندگان ترقی‌خواه و شکست راهبرد جمهوری‌خواهان در تبدیل هویت مذهبی نامزد دموکرات به یک مسئله امنیت ملی.

از این منظر، انتخابات میشیگان حامل پیامی فراتر از مرزهای این ایالت است. ترامپ در سال ۲۰۲۴ توانسته بود با استفاده از نارضایتی عرب آمریکایی‌ها از دولت بایدن، آرای بخشی از این جامعه را به دست آورد؛ اما در سال ۲۰۲۶ همان جامعه نشان داد که حمایت انتخاباتی الزاماً به معنای وفاداری دائمی به یک حزب یا رئیس‌جمهور نیست.

السید نیز با پیروزی خود نشان داد که در آمریکا، حتی در یکی از حساس‌ترین ایالت‌های انتخاباتی، می‌توان با برنامه‌ای ترقی‌خواهانه و انتقاد از سیاست‌های اسرائیل به پیروزی رسید؛ حتی اگر رئیس‌جمهور آمریکا شخصاً علیه نامزد مورد نظر وارد میدان شود و او را با سنگین‌ترین اتهامات امنیتی و مذهبی هدف قرار دهد.

در پایان باید گفت، شاید مهم‌ترین پیام انتخابات میشیگان برای ترامپ این باشد که رأی‌دهندگانی که در سال ۲۰۲۴ به امید پایان جنگ‌ها و بهبود وضعیت اقتصادی به او اعتماد کردند، در سال ۲۰۲۶ حاضر نشدند همان اعتماد را بدون ارزیابی عملکرد دولت تجدید کنند. نخستین سناتور مسلمان آمریکا از دل همین تغییر سیاسی بیرون آمد؛ تغییری که می‌تواند بر معادلات حزب دموکرات و رقابت‌های ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ نیز اثر بگذارد.