تحریم انتخابات یعنی تداوم تحریم ایران/میدان مهم برای توسعه جمهوریت/ انتخابات و چرایی انصراف نامزد‌ها

به گزارش «تابناک» روزنامه های امروز پنج شنبه ۲۷ خرداد ماه در حالی چاپ و منتشر شد که بیانات رهبر انقلاب به مناسبت انتخابات ۲۸خرداد، جدیدترین کاندیداهای انصرافی و جزئیات مطالعه بالینی واکسن «کووایران برکت» در صفحات نخست روزنامه های امروز برجسته شده است.

در ادامه تعدادی از یادداشت ها و سرمقاله های منتشره در روزنامه های امروز شده است:

تحریم انتخابات یعنی تداوم تحریم ایران

جلال میرزایی طی یادداشتی در شماره امروز اعتماد با عنوان تحریم انتخابات یعنی تداوم تحریم ایران نوشت: سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری آدینه پیش‌رو در حالی بنا بر اعلام ستاد انتخابات کشور از ساعت ۷صبح روز جمعه آغاز می‌شود که چیزی حدود ۶۰ میلیون نفر از شهروندان ایرانی، واجد شرایط شرکت در این انتخابات خواهند بود و با توجه به اهمیت بحث مشارکت در انتخابات آن‌ هم در این شرایط حساس و بزنگاه خطیر سیاسی و بین‌المللی، امیدواریم بالاترین میزان ممکن از این جمعیت پای صندوق آمده و مبتنی بر دیدگاه و نگرش خود نسبت به انتخاب گزینه مطلوب اقدام کنند. آنچه اما در این مسیر نسبت به برخی ادوار گذشته متفاوت است، تشدید میزان نگرانی ناظران از کاهش مشارکت در انتخابات است که به دلایل متعدد ازجمله وضعیت و چینش کاندیدا‌های نهایی و مشخصا عدم احراز صلاحیت تعداد قابل‌توجهی از چهره‌های شاخص و موردنظر برخی سلایق سیاسی درون کشور منجر به ایجاد این احساس شده که ممکن است برخلاف آنچه در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم در بهار ۹۶ شاهد بودیم، این‌ بار با کاهش نسبی مشارکت روبه‌رو شویم.

با این همه، اما واقعیت آن است که خوشبختانه ظرف همین دو، سه روز گذشته، بسیاری از چهره‌های شاخص و مورد وثوق آحاد مختلف ملت، باتوجه به همان نگرانی‌ها نسبت به درصد مشارکت در انتخابات، علی‌رغم ناملایمت‌هایی که صورت گرفت و با وجود دلخوری از این شرایط، اولویت را ایران و فردای ایرانیان قرار داده و به‌منظور جلوگیری از آنکه دولت و مهم‌ترین دستگاه اجرایی مملکت به‌دلیل مشارکت حداقلی، در اختیار جریان اقلیت قرار گیرد و گروهی عنان کار را به دست بگیرند که قادر به اداره مملکت در این شرایط خطیر نباشند، به میدان آمده و با کنار گذاشتن دلخوری‌ها و عقب راندن یأس و نومیدی، مردم را به حضور پای صندوق رای دعوت کردند. دعوتی که خوشبختانه آن‌طور که از حال و هوای این دو، سه روز کشور و صحبت‌ها و اظهارنظر‌های مردم در فضای مجازی و عمومی دستگیرمان می‌شود، تا حدودی فراتر از انتظار مقبول افتاده و حالا شاهدیم که برخلاف آنچه انتظار می‌رفت تحرک و جنبشی در جامعه اتفاق افتاده و درنتیجه می‌توان امیدوار بود که در روز سرنوشت، شاهد مشارکتی به‌مراتب فراتر از تصور باشیم.

امروز مردم ما به درک قابل‌قبولی از شناخت سیاسی دست یافته و آگاه به سازوکار دموکراسی، می‌دانند که آلترناتیوی به جز صندوق رای در دست نیست. ما بار‌ها شاهد بودیم که در بزنگاه‌ها و مقاطعی که شاهد مشارکت به نسبت اندک بودیم، نتیجه‌ای جز تشدید مشکلات عایدمان نشده و حال برای اینکه در دام تندروی و رفتار‌های هیجانی نیفتیم، چاره‌ای نداریم جز اینکه پای صندوق‌های رای برویم و از میان کاندیدا‌های حاضر در صحنه، کسی را که واقع‌گراست و شناخت بهتری نسبت به مناسبات سیاسی، دیپلماتیک و اقتصادی دارد، برگزینیم.

فراموش نکنیم که تحریم انتخابات و رای ندادن هیچ نتیجه‌ای در بر نخواهد داشت و عملا به نفع جریان مقابل خواهد بود. تحریم راه‌حل نیست و صرفا باعث آن خواهد شد که کشور به عقب باز‌گردد..

شیوه‌ای نامطلوب برای بیان مطالبات که فارغ از آنکه بیش از آنکه کنش سیاسی باشد، نوعی انفعال سیاسی است، چه بسا تضاد‌ها را درون کشور افزایش داده و همزمان بر میزان فشار‌های بین‌المللی علیه ایران بیفزاید. نکته‌ای که رهبری در سخنرانی روز گذشته نیز به آن اشاره کردند که اگر مشارکت کاهش یابد، فشار‌های خارجی به کشور افزایش می‌یابد. بنابراین مردم باید دقت کنند همین دیروز رییس سازمان انرژی اتمی اعلام کرد که مذاکرات تا تشکیل دولت جدید متوقف خواهد شد و این یعنی اگر امروز پای صندوق نرویم، نه‌تن‌ها نمی‌توانیم به خروج از وضعیت تحریمی در فردای ایران امیدوار باشیم، بلکه عملا شرایط را برای تداوم وضع موجود و حتی بازگشت به عقب و وخامت بیشتر اوضاع فراهم کرده‌ایم.

میدان مهم برای توسعه جمهوریت

سیدرضا تقوی، عضو جامعه روحانیت مبارز طی یادداشتی در شماره امروز ایران نوشت: متأسفانه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری پیش رو، موج تخریب مشارکت مردم و حضور آنان در پای صندوق‌های رأی شدیدتر از هر وقت دیگری بر پا شده است. این پروژه به دنبال آن است که با «امیدزدایی» از جامعه، زمینه‌ساز رویگردانی مردم از مشارکت انتخاباتی شود تا در ادامه آن را نشانه رویگردانی جامعه از کل نظام جمهوری اسلامی جا بزند. ریشه و منشأ اصلی این تصمیم در میان دشمنان خارجی ایران و نظام قرار دارد، اما با نهایت تأسف دامنه آن قدری هم به داخل کشور کشیده شده است.

این روز‌ها از یک سو شاهد هستیم که برخی فعالان داخل کشور با تردید درباره مشارکت انتخاباتی مردم حرف می‌زنند و از سوی دیگر هم واقعیت این است که وضعیت و فضای شکل گرفته بعد از بررسی صلاحیت‌های اخیر، بخشی از جامعه را به سوی انفعال و سردی کشانده است. با این حال، انتخابات پیش‌رو و صحنه‌ای که با آن مواجه هستیم همچنان مهم‌ترین میدان برای توسعه جمهوریت و نقش مردم در سرنوشت خودشان خواهد بود. حتی برخی از رد صلاحیت‌ها هم که بسیار بیش از اندازه بر روی آن‌ها تأکید شده، تکثر دیدگاه‌ها و گرایش‌های حاضر در میدان رقابت را از بین نبرده است. شاهد هستیم که عموم طیف‌های سیاسی داخل کشور در میان نامزد‌ها نماینده‌ای دارند و این بدان معناست که امکان انتخاب برای آن‌ها کم و بیش وجود دارد. در این میان باید به این مهم توجه کنیم که انتخابات امسال بسیار بیش از تحولات مشابه قبلی، به فاکتور امنیت در کشور گره خورده و فارغ از هر نتیجه‌ای، درصد کلی مشارکت در این عرصه تأثیر جدی بر مسأله امنیت ملی خواهد گذاشت. به همین اعتبار فروکاستن اهمیت این انتخابات به رقابت‌های جناحی کاری اشتباه است. در حقیقت، رقابت‌های جناحی فقط بخشی از اهمیت این انتخابات و نه تمام آن را شکل می‌دهند. ما در شرایطی قرار گرفته‎ایم که توانسته‌ایم فشار ظالمانه ۴ ساله‌ای را پشت سر گذاشته و دشمن را در اهدافش با ناکامی مواجه سازیم. در همین برهه زمانی، مقاومت ملی مردم و نظام سیاسی ایران صحنه را برای ما در عرصه بین‌المللی تغییر داده و ما هم در این صحنه به دنبال رسیدن به حق و امتیازاتی هستیم که لایق آن باشیم. از همین رو، ارسال هر نوع پیامی از داخل ایران مبنی بر اینکه جامعه امید خود را از دست داده و یا حمایت لازم را از نظام نخواهد کرد، می‌تواند تمام هزینه‌های سال‌های اخیر و چشم‌انداز پیش رو را بر باد دهد.

رهبر معظم انقلاب در سال ٩٢ در سخنانی فرمودند که هر کس بنده را هم قبول ندارد در انتخابات شرکت کند. معنی این حرف آن است که انتخابات خصوصاً در این شرایط زمانی دارای ماهیت و کارکردی آنچنان فراگیر است که منافع آن حتی به منتقدان هم خواهد رسید و تمام ایرانیان با هر گرایشی را دربر خواهد گرفت. در چنین عرصه‌ای قهر، عدم مشارکت و گذشتن از حق تأثیر بر سرنوشت خود، بدون شک تضمین کننده هیچ امتیازی نیست؛ نه برای کلیت جامعه و کشور و نه برای کسانی که تصمیم به چنین کاری دارند

انتخابات و چرایی انصراف نامزد‌ها

ناصر ایمانی تحلیلگر مسائل سیاسی طی یادداشتی در شماره امروز آرمان ملی نوشت: انصراف‌ها از انتخابات ریاست جمهوری به چند شکل اتفاق می‌افتد؛ یکی اینکه این انصراف برنامه‌ریزی شده و هماهنگ شده از قبل است که به این کاندیدای پوششی می‌گویند. حالت دیگری از انصراف از انتخابات به این صورت است که چند کاندیدا از قبل از انتخابات با هم هماهنگ می‌کنند که روز‌های پایانی نظرسنجی کنند هر فردی که رای کمتری داشتند به نفع دیگری کنار بروند. در این مورد ذکر نامی نمی‌شود؛ یعنی سه نفر با هم هماهنگ می‌کنند که ۲ نفری که آرای کمتری دارند، کنار بروند.

حالت سوم هم در انصراف از انتخابات این حالت بدین صورت است که یک کاندیدا تمام تبلیغات خود را انجام می‌دهد و در آستانه انتخابات، چون می‌بیند آرای کمی دارد و احتمال موفقیت بسیار کم است، تصمیم می‌گیرد که کنار برود، زیرا اگر رای خیلی بالایی نداشته باشد این موضوع به لحاظ وجهه سیاسی برای او خوب نیست. نوع اول تا حدودی توهین به افکار عمومی تلقی می‌شود که یک فرد بیاید یک کاندیدا را پوشش بدهد و بخواهد برود، اما نوع دوم و سوم یک مقداری طبیعی است و گاهی لازمه انتخابات همین است که قبلاً هم این اتفاق افتاده است. در مورد انتخابات ریاست جمهوری یعنی مهرعلیزاده کاندیدای پوششی کسی نبود که این نوع اتفاق در انتخابات طبیعی است. اما نوع اول درست نیست و نباید اجازه داد که در انتخابات روال شود. اگر بخواهیم به نظرسنجی‌ها اعتنا و اکتفا کنیم و نظرسنجی‌های متعددی که الان می‌شود نشان می‌دهند که فاصله آراء خیلی زیاد است، پس احتمالاً بحث شکست آراء اتفاق نخواهد افتاد؛ که محسن مهرعلیزاده انصراف داده است و انصراف او از نوع سوم محسوب می‌شود.