0بازدید
تحلیلی بر تشویش‌هایی که جامعه را تهدید میکند؛
چه بر سر جامعه ایرانی آمده است ؟
امروزه می بینیم که اقتصاد، فرهنگ، اجتماع و حتی زندگی روزمره ما ایرانیان با سیاست آمیخته است و همه امور زندگی ما تابعی از تغییرات و دگرگونی های سیاسی است... دومین، عنصری که ابهام و سردرگمی جامعه ایرانی را باعث شده است، عدم وجود قاعده مندی در رفتار و کردار دولتمردان و مسئولان است. تصمیمات خلق الساعه، زندگی روزمره مردم را تحت تاثیر قرار داده است و مردم همواره می پرسند چه خبر است. بی خود نیست که ما ایرانیان بعد از سلام و احوالپرسی، تکیه کلام دائم مان این است که چه خبر؟
شنیدی رئیس جمهور چی گفته ؟ راستی فلانی اینو گفته ؟ راستی درسته که میگن دانشجویان به راحتی انتقالی میگیرن؟ شنیدی وزارت علومو بردن سمنان ؟ راسته کارمندای میراث فرهنگی رو اخراج کردن ؟ میدونستی پراید یک و نیم میلیون و ماکسیما 6 میلیون تو افغانستان فروخته میشه؟ به نظرت آخرش قضیه هسته ای ایران چه میشه ؟ امسال هم باید ساعتا رو بکشیم جلو ؟ ساعت کار ماه رمضان چه جوریه ؟ دانشگاه آزاد چی شد ؟ و...
به گزار «تابناک»، پرسش های بالا مذکور پرسش هایی است که دائم در جامعه ایرانی هر کدام به فراخور زمان خود مدام مطرح می شود و از نشستن در تاکسی گرفته تا هنگام کار و حتی فکر کردن، همیشه باید به این پرسش ها و ابهام ها فکر کرد. تقریبا می توان گفت در بین همه این پرسش ها و مجهولات رد پای سه عنصر به وضوح دیده می شود. که مهم ترین آن «سیاست» است . سیاست آن هم فقط به معنای کسب قدرت، حفظ و نمایش آن. و در واقع دم دستی ترین و خشک ترین نگاه به سیاست، که در این نگاه جنگ طبیعی است و سیاست همان سیاست قدرت است. ساده تر بگویم قدرت، نتیجه بازی در این تلقی از قدرت، بازی با حاصل جمع جبری صفر است. یعنی بردن یکی لزوما با باخت دیگری، رقم می خورد. نتیجه برد ـ باخت، لزوما از این بازی گرفته می شود.
امروزه می بینیم که اقتصاد، فرهنگ، اجتماع و حتی زندگی روزمره ما ایرانیان با سیاست آمیخته است و همه امور زندگی ما تابعی از تغییرات و دگرگونی های سیاسی است. گر چه در برخی کشور های دیگر کمتر توسعه یافته چون ایران نیز، سیاست به حوزه هایی همچون فرهنگ و اقتصاد هم پا گذاشته است، اما متاسفانه اخیرا در کشور ما سیاست قدرت، به درون بافت و لایه های اجتماعی مردم نیز پا گذاشته و مردم را رودرروی هم قرار داده است. تصور کنید جامعه ای که باید خود را یک کل واحد بداند – مگر نظریه سیستم ها جز این را می گوید؟ - خود در درون خود به بازی قدرت مشغول شده است و برد خود را در حذف دیگری می داند. یعنی بازی برد ـ باخت. برخی مواقع به روشنی می توان این نکته را مشاهده کرد که مردم به مساله جز حذف فیریکی هم رضایت نمی دهند و امیدوارند که روزی قدرت این کار را داشته باشند. این یعنی اینکه امور روزمره و حتی معیشتشان با سیاست گره خورده است. در این بین بر سر چشم انداز توسعه سیاسی ـ اقتصادی و فرهنگی کشور و دیگر برنامه های دراز مدت، در این معرکه چه خواهد آمد، حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
این گزارش می افزاید، دومین، عنصری که ابهامات و سردرگمی جامعه ایرانی را باعث شده است، عدم وجود قاعده مندی در رفتار و کردار دولتمردان و مسئولان است. تصمیمات خلق الساعه، زندگی روزمره مردم را تحت تاثیر قرار داده است و مردم همواره می پرسند چه خبر است. بی خود نیست که ما ایرانیان بعد از سلام و احوالپرسی، تکیه کلام دائم مان این است که چه خبر؟ گویی هر روز باید مننظر خبر جدیدی باشیم. اخباری که همانگونه که شاهدیم از سیاست های دولت درباره بچه دار شدن مردم تا مردن آنان، دائما در حال تغییر و دگرگونی است. مردم دیگر عادت کرده اند که به هیچ موضوع ثابتی در زندگی شان، باور نداشته باشند و همواره منتظرند تا قوانین با تصمیمی شخصی یا منفعت گروهی تغییر کند و آنها بخت خود را اگر شد در آن بجویند. این معنا را بهتر از هر کس دیگری سرمایه گذاران که ثبات و پایداری قوانین و مقررات، لازمه کارشان است خوب درک می کنند. چند روز دیگر ماه رمضان شروع می شود، راستی شما می دانید ساعت شروع و پایان ادارات از چه ساعتی شروع می شود؟ می دانید تعطیلات عید فطر امسال چند روز است؟ راستی می دانید در اول مهر کودکانتان یا حتی خودتان چه ساعتی باید در مدرسه و محل کارتان حاضر شوید؟
سومین عنصر، در این سرگردانی، عدم شفافیت و اطلاع رسانی برای مردم است. براستی تاکنون از خود پرسیده اید چرا خبرگزاری های رسمی، در مقایسه با سایت های خبری کمترین بازدید کننده را دارند؟ چرا مردم همواره دنبال اخبار غیر رسمی و پشت پرده ها هستند؟ پاسخ روشن است. مردم تصور می کنند که اخبار به صورت ناقص و گزینشی در اختیارشان قرار می گیرد و در چنین وضعیتی یک شایعه هر لحظه ممکن است، اساس بسیاری از تحلیل ها قرار بگیرد و هر کسی از ظن خود یار دیگری گردد و آنچه در این میان از دست می رود اعتماد متقابل مردم و مسئولان است.
این گزارش اضافه می کند، اگر بپذیریم که مسئولان هر روز به دنبال بهبود اوضاع هستند، پس چرا مردم این تلاش مسئولان را نمی فهمند؟ مثلا چرا انتقال برخی از وزارتخانه ها و سازمان ها، بعضا مردم را سرگردان کرده است؟ مردم می فهمند با این کار ممکن است از تهران تمرکز زدایی شود، اما نمی فهمند چگونه این کار انجام می گیرد؟ تکلیف کارمندانی که نمی توانند بروند چیست؟ اگر کسی با دو معاونت یک سازمان کار داشت که یکی در تهران و دیگری در شیراز بود باید چه کار کنند؟ اینکه از هر وزارتخانه یا سازمانی باید چهل درصد به جای دیگر کوچ کنند، تصمیم شخصی است یا کار کارشناسی؟ هدفمند کردن یارانه ها به کجا می رسد به هر کس چه مقدار نقدی پرداخت می شود. هر روز یک حرف و روز بعد تکذیب همان حرف. اینگونه است که هیچ کس قادر به برنامه ریزی دراز مدت نیست. همه با چشمانی منتظر بر در و از حدقه در آمده به صورت وحشتناکی منتظر هستیم تا وقتی سیاست یا قانونی عملی شد راست و دروغ آن را خودمان متوجه شویم. طبیعی است که پناه بردن به رسانه های خارجی هم دردی از مردم دوا نخواهد کرد چه اینکه آنان نیز بر ابهامات خواهند افزود. راستی هدفمند کردن یارانه ها اجرا می شود یا نه؟ چه قدر به ما می دهند؟
به گزار «تابناک»، پرسش های بالا مذکور پرسش هایی است که دائم در جامعه ایرانی هر کدام به فراخور زمان خود مدام مطرح می شود و از نشستن در تاکسی گرفته تا هنگام کار و حتی فکر کردن، همیشه باید به این پرسش ها و ابهام ها فکر کرد. تقریبا می توان گفت در بین همه این پرسش ها و مجهولات رد پای سه عنصر به وضوح دیده می شود. که مهم ترین آن «سیاست» است . سیاست آن هم فقط به معنای کسب قدرت، حفظ و نمایش آن. و در واقع دم دستی ترین و خشک ترین نگاه به سیاست، که در این نگاه جنگ طبیعی است و سیاست همان سیاست قدرت است. ساده تر بگویم قدرت، نتیجه بازی در این تلقی از قدرت، بازی با حاصل جمع جبری صفر است. یعنی بردن یکی لزوما با باخت دیگری، رقم می خورد. نتیجه برد ـ باخت، لزوما از این بازی گرفته می شود.
امروزه می بینیم که اقتصاد، فرهنگ، اجتماع و حتی زندگی روزمره ما ایرانیان با سیاست آمیخته است و همه امور زندگی ما تابعی از تغییرات و دگرگونی های سیاسی است. گر چه در برخی کشور های دیگر کمتر توسعه یافته چون ایران نیز، سیاست به حوزه هایی همچون فرهنگ و اقتصاد هم پا گذاشته است، اما متاسفانه اخیرا در کشور ما سیاست قدرت، به درون بافت و لایه های اجتماعی مردم نیز پا گذاشته و مردم را رودرروی هم قرار داده است. تصور کنید جامعه ای که باید خود را یک کل واحد بداند – مگر نظریه سیستم ها جز این را می گوید؟ - خود در درون خود به بازی قدرت مشغول شده است و برد خود را در حذف دیگری می داند. یعنی بازی برد ـ باخت. برخی مواقع به روشنی می توان این نکته را مشاهده کرد که مردم به مساله جز حذف فیریکی هم رضایت نمی دهند و امیدوارند که روزی قدرت این کار را داشته باشند. این یعنی اینکه امور روزمره و حتی معیشتشان با سیاست گره خورده است. در این بین بر سر چشم انداز توسعه سیاسی ـ اقتصادی و فرهنگی کشور و دیگر برنامه های دراز مدت، در این معرکه چه خواهد آمد، حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
این گزارش می افزاید، دومین، عنصری که ابهامات و سردرگمی جامعه ایرانی را باعث شده است، عدم وجود قاعده مندی در رفتار و کردار دولتمردان و مسئولان است. تصمیمات خلق الساعه، زندگی روزمره مردم را تحت تاثیر قرار داده است و مردم همواره می پرسند چه خبر است. بی خود نیست که ما ایرانیان بعد از سلام و احوالپرسی، تکیه کلام دائم مان این است که چه خبر؟ گویی هر روز باید مننظر خبر جدیدی باشیم. اخباری که همانگونه که شاهدیم از سیاست های دولت درباره بچه دار شدن مردم تا مردن آنان، دائما در حال تغییر و دگرگونی است. مردم دیگر عادت کرده اند که به هیچ موضوع ثابتی در زندگی شان، باور نداشته باشند و همواره منتظرند تا قوانین با تصمیمی شخصی یا منفعت گروهی تغییر کند و آنها بخت خود را اگر شد در آن بجویند. این معنا را بهتر از هر کس دیگری سرمایه گذاران که ثبات و پایداری قوانین و مقررات، لازمه کارشان است خوب درک می کنند. چند روز دیگر ماه رمضان شروع می شود، راستی شما می دانید ساعت شروع و پایان ادارات از چه ساعتی شروع می شود؟ می دانید تعطیلات عید فطر امسال چند روز است؟ راستی می دانید در اول مهر کودکانتان یا حتی خودتان چه ساعتی باید در مدرسه و محل کارتان حاضر شوید؟
سومین عنصر، در این سرگردانی، عدم شفافیت و اطلاع رسانی برای مردم است. براستی تاکنون از خود پرسیده اید چرا خبرگزاری های رسمی، در مقایسه با سایت های خبری کمترین بازدید کننده را دارند؟ چرا مردم همواره دنبال اخبار غیر رسمی و پشت پرده ها هستند؟ پاسخ روشن است. مردم تصور می کنند که اخبار به صورت ناقص و گزینشی در اختیارشان قرار می گیرد و در چنین وضعیتی یک شایعه هر لحظه ممکن است، اساس بسیاری از تحلیل ها قرار بگیرد و هر کسی از ظن خود یار دیگری گردد و آنچه در این میان از دست می رود اعتماد متقابل مردم و مسئولان است.
این گزارش اضافه می کند، اگر بپذیریم که مسئولان هر روز به دنبال بهبود اوضاع هستند، پس چرا مردم این تلاش مسئولان را نمی فهمند؟ مثلا چرا انتقال برخی از وزارتخانه ها و سازمان ها، بعضا مردم را سرگردان کرده است؟ مردم می فهمند با این کار ممکن است از تهران تمرکز زدایی شود، اما نمی فهمند چگونه این کار انجام می گیرد؟ تکلیف کارمندانی که نمی توانند بروند چیست؟ اگر کسی با دو معاونت یک سازمان کار داشت که یکی در تهران و دیگری در شیراز بود باید چه کار کنند؟ اینکه از هر وزارتخانه یا سازمانی باید چهل درصد به جای دیگر کوچ کنند، تصمیم شخصی است یا کار کارشناسی؟ هدفمند کردن یارانه ها به کجا می رسد به هر کس چه مقدار نقدی پرداخت می شود. هر روز یک حرف و روز بعد تکذیب همان حرف. اینگونه است که هیچ کس قادر به برنامه ریزی دراز مدت نیست. همه با چشمانی منتظر بر در و از حدقه در آمده به صورت وحشتناکی منتظر هستیم تا وقتی سیاست یا قانونی عملی شد راست و دروغ آن را خودمان متوجه شویم. طبیعی است که پناه بردن به رسانه های خارجی هم دردی از مردم دوا نخواهد کرد چه اینکه آنان نیز بر ابهامات خواهند افزود. راستی هدفمند کردن یارانه ها اجرا می شود یا نه؟ چه قدر به ما می دهند؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
آخ گفتی تابناک . بنظرم بهترین مقاله سال بود من در یکی از سایتهای خوندم که 15% دانشجویان انگلیسی نام نخست وزیر کشورشان را نمی دانند خواستم تایید مطلبتون باشه ولی در ایران بچه تازه زیون باز کرده هم اسم همه سیاستمداران و مسئولین را میدونه این یعنی تایید همان مطلب بالا !!!
حالا آخرش چه نتيجه اي ميگيريد از اين همه اظهار نظر ؟ اونو به ما بگيد
احـــســـنـــت !
واقعا خبر گذاری باید اینطوری باشه ، بله باید واقعیت رو بگه ونترسه ! (فکر میکنم پارتی دارین فیلتر نمیشین ها!!)
البته موج فیلترینگ یک ماهی هست یکم کمرنگ تر شده!
بگذریم دمت گرم ، باز از این خبر ها بنویسین ، آدم اعتمادشون به سایت شما زیاد میشه!
و یک چیز دیگه
میدونستید من نه خبرگذاری های آمریکا و نه ایـران رو نگاه میکنم ! باورتون نمیشه؟ چون کارم طوری هست که وقت هم نمکنم ولی...
فقط و فقط سایت تـابــنــاک رو نصفه شب ها زیرو رو میکنم!
تغییرات در قوانین در بسیاری موارد مردم را فلج کرده, خود من دانشجوی دکتری هستم و به دلیل تغییر قوانین بورس وزارت علوم دو بار و هر بار پس از یکسال از روند بورسیه ام به نقطه صفر برگشته ام دیگه نمی دونم چیکار کنم با قانون جدید دوباره اقدام کنم چه تضمینی که با قانون جدید بعد از کلی هزینه دوباره قبل از پایان کار قانون عوض نشه
بله آفرین
سیب خریدم کیلویی 3000 تومن!!! بابا فریااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااد!!!
عالی بود ...
با سلام.
فيلم ذهن زيبا را ديده ايد؟!
چرا ذهن مردم ما بايد اينقدر سياست زده و درگير مسائلي باشه كه به اونها قاعدتاً نبايد ربطي داشته باشه و كاري هم ازشون برنمي آيد؟!
ملت براي اينكه بتوانند روزگار بگذرانند، مجبورند كه دائما سياست هاي سياست بازان را رصد و تحليل كنند، بدون اينكه اعتقادي به درستي انها داشته باشند.
واقعاً مردم بايد تا چه اندازه درگير سياست باشند؟
هزينه اين درگيري ذهني غير واقعي كه به ملت تحميل شده است همانا عقب ماندگي و واپسگرايي است، چون بيشتر وقت ذهن مردمان ما بجاي اينكه به حرفه خويش و خلاقيت در آن معطوف باشد، درگير اوهامي است كه خواسته و يا ناخواسته بر آنان تحميل مي شود.
آفرين ،تحليل خوبي از يك مشكل فراگير اجتماعي بود .
ما نسل سوخته هستيم درست ميشه سختي صد سال اول است ولي مقاله خوبي بود
برای اینکه مدیران بجای فکر کردن وکار کردن بیشتر حرف میزنند و از کیسه بیت المال خرج خودنمائی و.......
دكتر حسابي : جهان سوم جایی است که هر کس بخواهد مملکتش را آباد کند،خانه اش خراب می شود و هر کس که بخواهد خانه اش آباد باشد باید در تخریب مملکتش بکوشد
درسته
حالا من راه حل اين مشكل را ميگم و اميدوارم كه شما از اينهمه ابراز عقيده نتيجه بگيريد نه اينكه صرفا 2 روز مردم اظهار نظر كنند و .. تمام !
مقصر خود شما رسانه ها هستيد و بس ! مقصر خود شما رسانه ها هستيد و بس !
اگر هر حرفي كه هركس ميزنه در رسانه تان مطرح نكنيد و جامعه را ملتهب نكنيد آرامش حكمفرما ميشه . شما رسانه ها ندانسته و بي تجربه چنان هول شديد كه آداب كار را هم ياد نگرفتيد !
همه شما رسانه ها در متشنج كردن شرايط روحي رواني مردم و فرزندان اين كشور نقش داشته و داريد ... هيچيك از شما رسانه ها نميتونين ادعاي شاد كردن روحيه مردم را داشته باشيد .
حالا فهميدين چه بر سر جامعه ايراني آمده ؟ !
اگر فضای آزاد بيشتری برای گفتگو و اظهار نظرات منتقدان و آزاد انديشان مهيا گردد و اين مسائل در فضايي کاملاً دوستانه مطرح شود و شفاف سازی شود،خيلی از اين پرسشها جواب ساده ای دارند.ضمناً مقاله خوبی بود.
سلام
خوب بود ولی عمق کمی داشت این یکی از مشکلات اجتماعی ماست که سالهاست گریبانگیرمان شده در پیش از انقلاب به علت وابسته بودن حکومت خودکامه پهلوی توجیه میشدودر اوایل انقلاب نوپایی انقلاب را بهانه بود در دوران جنگ جوانی دولت و عدم تجربه و مشکلات جنگ و در پس از جنگ بازسازی و دوران کذر از سازندگی و در دوره اصلاحات شرایط جهانی و پیوستن و همراهی با آن و در دوره بازگشت به اصول اولیه انقلاب سختی رجعت از راه های پیموده غلط و یافتن راه های درست در این آشفته بازار و در دوره .............
می بینید ؟! در هر دوره ای این موضوع تکرار شده ( برای یافتن مصادیق آن به خاطرات گذشته مان باید رجوع کنیم ) و به فراخور حالمان موضوعی و یا موضوعات مختلفی را داشتیم.
دوستان عزیز برای حل این موضوع حیاتی کالبد شکافی دقیقی لازم است.!!!!!!!!!!
ماشاالله چقدر اظهار نظر كردن دوستان . من فكر مي كنم همه اين قضايا به خاطر تک صدايي صداوسيما باشه .
والا تا بحال چندین بار این متن رو فرستادم ولی نزدن چراشو نمیدونم ولی بازم میگم قبلا میگفتن: طرز رانندگی در هر جامعه ای نشانه شخصییت و فرهنگ اون جامعه هستش . خوب حالا بعد از 31 سال فرهنگ رسانی و کارای کارشناسی شده برید تو خیابونها فرهنگ ببینید ! میخوان همدیگرو بکشن و بخورن!! بدون اشنا مشکلات اداری یعنی برو دنبال کارت!! من نوعی که زمان جنگ 28 ماه سرباز بودم و هیچ ادعایی هم نداشتم و ندارم دنبال نخود سیاهم ولی فلان بچه 20 - 21 ساله چون به از ما بهترون وصله کاراش ردیفه تازه اینکه میشنویم مرگ بر فلان و فلانی ولی بچه های از ما بهترون یه باشون ایرانه یه باشون اونجا و کلی بورسیه های تحصیلی . اره داداش اگه ادم بخواد بگه گفتنی زیاده بعضی ها فکر کردن که مردم نمیفهمن و بعضی دیگر اصلا براشون فرقی نمیکنه چیییییی بگم که همش داره سر اسلام و مسلمونی خراب میشه ! وای بحالمون!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
کمی خنک شدیم..!
چقدر از اين اطلاعات و دلايل علمي هستند. با چند درصد اطمينان شما پي به اين دلايل برديد؟
رتبه اول مرگ و میر تصادفات جاده ای و افزایش شکفت انگیر فشارخون و سکته های قلبی و آمار افسردگی بسیار بالا و پناه بردن جوانان به مواد مخدر و فرهنگ رانندگی افتضاح و ....
امیدوارم باران بیاید نه سیل؟
بابا ولش کن . دیگه چه خبر؟ گوشت کیلویی چند شده ؟
چه عجب رفقای جنگ سایبری ما، این بار کمتر برایتان پیغام نوشتند که : "ای تابناک منافق!!" ، " ای تابناک مزدور" ... "ای تابناک ریاکار" و از این قبیل سخنانی که فقط از زبان یک قشر خاص بیرون می آید...
لیکن دست شما درد نکنه ... حرف دل ملت را گفتید ...
يكي از بهترين گزارشهاي تابناك كه در اين مدت خوانده‌ام همين بود كه نشان از جرئت و ديد دقيق و كارشناسانه مي‌‌دهد. اميد است دولتمردان ببينند و به فكر فرو روند كه ايران در خطر است.البته نه از سوي دشمن خارجي
شما به زیر نویس شبکه خبر تلویزیون توجه کنید. هر چی خبر نابودی و خرابی و مرگ در کشورهای اروپایی و آمریکا هست پوشش میده. بعد راجع به نابسامانی های کشور خودمون لاله!
آقا لطفا سياه نمايي نكنيدو از ديدن اين همه گل و بلبل به به و چه چه سر دهيد كه حكما گفته اند:
شكر نعمت نعمتت افزون كند
كفر نعمت از كفت بيرون كند
طرح این موضوع جالب است آیا کسی هست بررسی وپژوهشی در این باره انجام دهد وشجاعانه نتایجش راهم منتشرکند بنظراینجانب امروز قریب به نوددرصدجامعه ایران اعم از دارا وندار شاد نیستند واین ریشه در سیاست دارد
چطور است که برای بعضی از نوشته ها از خوانندگان تعداد بیشتری نظر درج می کنید و در مورد بعضی دیگر هیچ نظری را نشان نمی دهید؟
وقتی اخبار سراسری تلوزیون اخبار داخلی وخارجی را گزینشی پخش میکند طبیعی است مردم دنبال خبر از جاهای دیگر میگردند.
التهم اشغالکاذبین بالظالمین
یکی دیگر از این تشویش های جامعه ایرانی : صدا و سیمای ایران هست که با این برنامه ها و خبر ها ی نصفه نیمه و سریال های استرس زا در مردم تشویش و ترس از آینده را ایجاد کرده .
درود بر تابناک که واقعیات جامعه و ایران را انعکاس می دهد. من هم مانده بودم که چرا همه به همدیگر می رسند، می گویند چه خبر؟
البته انتقاده همیشه راحت است .همانطور که ساختمانی چند طبقه را می توان در عرض چند ساعت خراب کرد . من طرفدار هیچ کسی نیستم ولی خودتان را یک لحظه جای مسئولین علی الخصوص رئیس جمهور بگذارید .تمام انتقادات به صورت لطیفه هایی بسیار زننده مطرح می شود ، که حتی نویسنده شما برای هدایت افکار عمومی از این جمله که چرا مردم بعد از حرف هایشان از تکه کلام دیگه چه خبر استفاده می کنند ،استفاده کرده است . این که مردم دچار مشکلات هستند درست است همه جا مشکل وجود دارد که مردم باید با سعی و تلاش حل اش کنند . اما مشکل اصلی ما مشکل تبعیض است و مشکل بی اخلاقی اگر اول مسئولین و بعد هم مردم به اخلاق اسلامی مسلح شوند و یا بگیرند کمی پا روی خودشان و نفس شان بگذارند همه چیز درست می شود این یک وعده و قول شرعی است.در آخر تابناک اگر می خواهید انتقاد بکنید راه دارد ولی اگر فقط می خواهید هرج و مرج راه بیاندازید مهین مسیر را ادامه دهید فرض کنید الان همانی شما می خواستید سر کار بود آیا باز هم مین کارها را می کردید . می دانم این ها چاپ نمی کنید ولی خوب یا بد در حال حاضر سایت شما مخاطب دارد و وظیفه گفتن بود مواظب آن دنیا باشید ارزش ندارد. طوری انتقاد کنید که طرف نتواند از زیر آن در برود و کار به نتیجه برسد و مهم تر از همه جامعه رو به آرامش برود.
فرهنگ و تمدن ايراني رو به نابودي است وجايش فرهنگ و اخلاق آمريكاوانگليس دودوزه باز فراگيرميشود.اي لعنت براين دو .
از ماست که بر ماست
با سلام خدمت همه ايرانيان سرگردان واقعا مطلب جالبي بود ما كه كارمند هم هستيم تكليف خودمان را هم نمي دانيم مثلا از طريق رابطه يك مسئول انبار به يك مدير تبديل شده آيا شما فكر نمكنيد كه اين هم با سياست قاطي شده .
در صورتی که دید انسان بلند مدت باشد باید دارای برنامه باشد نه یک دید کوتاه مدت.
در صورتی که کارشناسان قدر ببینند و بر صدر بینشینند آنگاه کار کارشناسی در مملکت توسعه می یابد.
وقتی به وسیله 1 ساعت تبلیغات خوب در افکار عمومی می توان تاثیر 1000 ساعت کار کارشناسی داشت چرا آدم انجام نده؟!
ببينم ما بچه تهرانيا كه پدر مادرمون هم متولد تهرانن چه گناهي كرديم كه بايد به زور بريم شهرستان...؟؟بچه شهرستانيا بمونن تهران
واقعا كه حرف دل مردم ايران را زدي در حالي كه بيش از 70% مردم امريكا نمي دانند ايران در كدام قاره است. واقعا براي چي زندگي مردم را اين قدر درگير كرده اند. كه حتي بايد بذانند سگ ريس جمهور فلان كشور چه غذايي خورده است.
جانا سخن از دل ما می گویی..روستایم بجای ابدانی شده دعوای سیاسی...عزای حسین , شده روز دعوای سیاسی(درگیری در شب عاشورا بین هیاتهای دوجناح در سال گذشته)...میهمانیهای خانوادگی شده محل بحث ونهایت دعوا وقهر سیاسی...تعیین کارشناس تخصصی حوزه صنعت وکشاورزی و.. شده سیاسی...ماه مبارک وتغییر ساعت شده دکان سیاسی...پایگاه بسیج شده محل نزاع سیاسی...و.....البته این سیاست زدگی مربوط به امروز نیز بلکه سالهاست دامن ملت را اتش زده ..ای کاش اهداف امام راحل را درک کرده بودیم انوقت مسلمان سیاسی می شدیم نه سیاست باز.
و حالا طرح جابجایی ادارات مطرح شده بدون هیچ توجههی به عواقب اجتماعی و اخلاقی و اقتصادی من مطمئنم با اجرای این طرح آمار طلاق 100 برابر خواهد شد سردرگمی مردم بیشتر و نارضایتی هم بیشتر اگه زن و شوهر هر کدام در سازمان جداگانه ای کار کنند و یک سازمان به اردبیل و یک سازمان به بوشهر منتقل شد چه بلایی سر اون زندگی خواهد اومد در تمام دنیا انتقال پایتخت صورت گرفته یعنی اکثر سازمانها و ادارات با هم به یک شهر رفته اند نه یکی به ترکستان و یکی به سیستان
چقدر ذوق ميكني اين ضد انقلاب ها برات چه چه مي زنن نامرد بي وطن!
مرحبا فوق العاده بود از عنوانش می تونیم برای وصف حال زندگی همه ایرانیها استفاده کرد
تابناك!
چرا براي نابود كردن جمهوري اسلامي خودتو هشت تيكه مي كني فايده نداره خودتو خسته نكن اين چرندياتت هم نشون از جيره بگيري تو داره راستي تو چند گزفتي؟!
بگو شايد بقيه هم به هوس افتادن مثل تو بشن خائن و بي وطن.
مقاله ی بسیار جالبی بودو سرانجام جامعه شناسی علم می شود؟و .........................
اگر رهبر معظم انقلاب این مقاله را سیاه نمایی عنوان کنند آنوقت آیا حاضرید جهت اثبات التزام به ولایت مطلقه ی فقیه حرفهای خود را پس بگیرید و بگوئید عامل اصلی تشویش مردم ایران خودتان هستید نه نظام تصمیم سازی و تصمیم گیری برگرفته از قانون اساسی؟
واقعا عالي بود حرف دله خيلي از ماهارو زدي
جدا ممنونم
یکی از دلایلی که مردم سیاست زده شده اند این است که بعضی از مسئولین حتی پس از رای گرفتن از مردم هنوز در حال مبارزه انتخاباتی هستند و میخواهند همواره در سطح اخبار ایران و حتی جهان باشند
اگر رهبر معظم انقلاب ای مقاله را سیاه نمایی عنوان کنند آنوقت آیا حاضرید جهت اثبات التزام به ولایت مطلقه ی فقیه حرفهای خود را پس بگیرید؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.