چگونه طراحان بازسازی ورزشگاه آزادی زمینگیر شدند؟/ بحران تمام عیار؛ عبور تیم‌ها از «خانه به دوشی» به «بی‌خانمانی»
اشتباه بزرگ در بازسازی ورزشگاه آزادی!
وضعیت به مراتب بدتر از «خانه به دوشی» تیم‌هاست که در یکی دو سال گذشته عنوان میشد. شاید بتوان گفته که حالا کلیت فوتبال ایران، نوعی از «بی‌خانمانی» را تجربه می‌کند. از سویی شواهد و قرائن از پشیمانی مسئولان و نادرست بودن پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی، حکایت دارد.
مهدی ملکی- مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال دوشنبه شب در گفت‌وگو با برنامه فوتبال برتر، اظهار داشت: «اگر به جای بازسازی آزادی ورزشگاه جدید میساختیم، هم هزینه‌هایش کمتر بود، هم زودتر آماده میشد. ورزشگاه آزادی پیچیدگی‌های زیادی داشت از لوله کشی‌ها و کانال‌های برق و در کل ایمن‌سازی.»
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، قصه تکراری و پرغصه کمبود ورزشگاه استاندارد و مناسب که از چمن با کیفیت و مطلوبی برخوردار باشد، دیگر نه برای کسی مهم است و نه حساسیت و توجه میلیون‌ها هوادار و علاقه‌مند به فوتبال در ایران را برمی‌انگیزد. ماجرا از این قرار است که برای شرح و بسط شرایط عجیب و دردسرساز فقر زیرساخت و امکانات، کافی است به همین ضرب‌المثل اکتفا کنیم:
«گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من، آنچه البته به جایی نرسد فریاد است.»
فریاد رسانه‌ها و هواداران فوتبال درباره اوضاع نامناسب ورزشگاه‌ها، مربوط به یک یا دو سال اخیر نیست. موضوع به قبل برمی‌گردد، به خیلی قبل‌تر. به سال‌هایی که گلایه از نبود امکانات اولیه‌ای چون سرویس بهداشتی، جزو مصاحبه‌های تکراری و همیشگی هواداران در اطراف یا داخل ورزشگاه بود. پخش عکس‌ها و فیلم‌هایی متعدد توسط رسانه‌های مختلف که عمق فاجعه را به تصویر می‌کشید هم برای امروز و دیروز نیست.
اما تمام هشدارها، اعلام وضعیت اضطراری، نقدها و گلایه‌ها هیچ ثمری نداشت. حالا می‌توان از مجموعه مسئولان تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر فعلی و سابق در ورزش و به خصوص فوتبال، پرسید که در ازای آن همه نارضایتی و درخواست اهالی فوتبال، چه کردید که الان در این نقطه تأسف‌بار و دردناک قرار گرفته‌ایم؟ در جایی قرار داریم که بزرگترین و از بسیاری جهات خاص‌ترین بازی فوتبال باشگاهی ایران در ورزشگاه اراک برگزار می‌شود، آن هم با ۸۶۰۰ تماشاگر. ورزشگاهی که نه چمن مناسبی دارد و نه حتی خط‌کشی‌های استاندارد! هر چند در میان بی میلی مسئولان دیگر شهرها از جمله شیراز و مشهد برای میزبانی از دربی، باید از مسئولان اراک و البته باشگاه آلومینیوم، سپاسگزار بود که پذیرفتند دربی ۱۰۶ در ورزشگاه امام خمینی این شهر انجام شود.
حالا ورزشگاه آزادی در دسترس نیست؛ دیگر ورزشگاه‌های تهران از جمله شیرودی (امجدیه)، اکباتان (راه‌آهن)، پاس قوامین (دستگردی)، ورزشگاه تختی و حتی ورزشگاه شهدای قلعه حسن‌خان، هر کدام با مجموعه دلایلی، مناسب برگزاری دیدارهایی در سطح لیگ برتر و حتی لیگ دسته اول کشورمان نیستند. اما سر همین‌ها هم دعوا و کشمکش است؛ مثلا تعدادی از مسئولان و مدیران ورزش تهران می‌گویند که ورزشگاه تختی، عالی است، چنین است و چنان، اما به نوعی باشگاه‌ها با دلایل خود معترض هستند و هواداران هم با در نظر گرفتن شرایط خودشان ناراحت و ناراضی. البته این تنها یک مثال است و دیگر ورزشگاه (جز تعدادی معدود و انگشت‌شمار) هم با انبوهی از موارد و مشکلات مواجهند. در واقع یکی از ریشه‌ای‌ترین معضلات ورزش کشور، نه تنها کیفیت لیگ برتر و تیم ملی را پایین می‌آورد، بلکه تأثیر منفی مستقیمی روی رشد استعدادها، جذب تماشاگر و حتی اقتصاد فوتبال‌مان دارد. در این میان، تیم های برخی شهرها مجبورند در زمین بسیار نامناسب تمرین کنند یا حتی برای میزبانی از رقیبان به شهرهای دیگر بروند. تأسف‌آور اینکه در همین یک دهه اخیر که وضعیت زیرساخت و ورزشگاه ها در ایران به جای بهتر شدن بدتر شده، کشورهایی مثل قطر و عربستان با سرمایه‌گذاری هدفمند، ورزشگاه‌هایی با زمین‌های تمرینی مدرن، سیستم آبیاری کنترل‌شده و تهویه در زیر زمین ساخته‌اند.
حقیقت آن است که در اوضاع و احوال فعلی، دیگر چیزی که یکی دو سال گذشته عنوان میشد هم صادق نیست؛ یعنی وضعیت به مراتب بدتر از «خانه به دوشی» تیم‌ها شده و این فقط گویای ظاهرِ ماجراست، نه بحران واقعی زیرساختی. معنای خانه‌به‌دوشی این است که یک تیم در مقطعی کوتاه و مشخص، امکان بازی در ورزشگاه خانگی یا حتی شهر خودش را نداشته باشد. وقتی تقریباً هیچ‌کدام از ورزشگاه‌های اصلی تهران از آزادی گرفته تا تختی، قلعه‌حسن‌خان و دستگردی شرایط استاندارد میزبانی و تمرین را ندارند، دیگر مسئله فقط «نداشتن زمین اختصاصی» نیست؛ چون حتی تراکتور در تبریز، استقلال خوزستان در اهواز و سایر تیم‌ها در دیگر شهرها هم با وضعیت مشابه نوامه هستند. این یعنی یک فروپاشی ساختاری در زیرساخت فوتبال ایران. شاید اینطور بتوان عنوان کرد که حالا کلیت فوتبال ایران، نوعی از «بی‌خانمانی» را تجربه می‌کند.
مشکل فراگیر است و دیگر صرفاً به ورزشگاه‌های آزادی، تختی و قلعه حسن‌خان (ورزشگاه شهدای شهرقدس) محدود نمی شود و بسیاری از تیم‌های دیگر با این ماجرا دست و پنجه نرم میکنند. در این شرایط، حالا پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی که به نوعی نماد فوتبال ایران محسوب می‌شود، وارد فاز جدیدی شده است. البته منظور از فاز جدید برای تسریع در بازسازی و مرمت نیست، بلکه حالا زمزمه‌هایی از«پشیمانی» و «نادرست بودن» این مهم به گوش می‌رسد. در واقع به نظر می‌رسد پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی به شکل و شمایل فعلی، اشتباه بوده است؛ حتی اگر هیچ مسئولی حاضر نباشد به آن اعتراف کند.
مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال دوشنبه شب در گفت‌وگو با برنامه فوتبال برتر، اظهار داشت: «اگر به جای بازسازی آزادی ورزشگاه جدید میساختیم، هم هزینه‌هایش کمتر بود، هم زودتر آماده میشد. ورزشگاه آزادی پیچیدگی‌های زیادی داشت از لوله کشی‌ها و کانال‌های برق و در کل ایمن‌سازی.» در این مدت، مشابه اظهارنظر تاج از سوی افراد دیگری هم مطرح شده است. شواهد و قرائن نشان می‌دهد که مسئولان ورزش کشور قبل از شروع بازسازی ورزشگاه آزادی ارزیابی درست و دقیقی از حجم کار نداشتند و الان بعد از کلی تخریب و ترمیم، گفته می‌شود که بهتر بود یک ورزشگاه دیگر می ساختیم تا ورزشگاه آزادی را بازسازی کنیم.
مدتی پیش مصطفی هاشمی‌طبا در گفت‌وگو با تابناک، پاسخ قابل تأملی به پرسشی درباره وضعیت ورزشگاه آزادی داد. او در مواجهه با پرسشی مبنی بر دلیل اعلام تاریخ‌های متفاوت برای زمان بازگشایی ورزشگاه آزادی و طولانی شدن این مهم که از برآورد‌های اشتباه نشأت می‌گیرد، چنین واکنشی داشت: «وقتی همچین اتفاقی رخ می‌دهد، نشان می‌دهد از اول نمی‌دانستند باید چه کار کنند و بعد به قسمت‌های مختلف پرداختند. من احساس می‌کنم، یک کاری اول خواستند انجام بدهند و جلو رفتند، اما کار‌های دیگری هم کردند و کار تمام نشد. برآورد‌ها هم عمدتاً اشتباه است. زمان خودم در سازمان تربیت بدنی، پیمانکاری آمد و فکر میکرد بتواند ورزشگاه آزادی را آب‌بندی کند. استادیوم فوتبال آزادی ۳۲ قسمت جداگانه است که کنار هم چیده‌اند و اصلاً یکپارچه نیست. بین اینها درز انبساط وجود دارد و چون سالها رسیدگی نمی‌شد، آب‌بندی‌ها از بین رفته بود و آب می‌داد. در دوره من [در سازمان تربیت بدنی] یک مشاوری آمده بود و می‌گفت تمام سکو‌های طبقه بالا را برداریم، زیر آن لاستیک یک پارچه بیاندازیم و بعد سکوی جدید یا صندلی بسازیم. من اجازه ندادم، چون پرسیدم چند وقته کار را انجام می‌دهید، گفتند ۶ ماهه انجام می‌شود. من گفتم شما ۱۰ متر را از امروز بردارید و ببینید فقط چند وقت طول می‌کشد، نخاله آن را خارج کنید.»
حالا کافی است همین یک موردی که هاشمی طبا در خلال مصاحبه‌اش گفته را در نظر بگیریم و حدس بزنیم که این روزها وضعیت ورزشگاه آزادی و پروژه بازسازی آن چگونه است. وقتی پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی آغاز شد، تصمیم بیشتر بر اساس فشارهای بیرونی بود چون فدراسیون فوتبال و AFC هشدار داده بودند که این ورزشگاه در آینده‌ای نزدیک شرایط استاندارد برای میزبانی مسابقات بین‌المللی را از دست می‌دهد. بدین ترتیب دستگاه ورزش و در رأس آن وزارت ورزش، ناچار شد برای رفع ایرادات فوری پروژه‌ای را شروع کند که بیشتر بر اساس نیاز مقطعی و فشار مضاعف رسانه‌ای و افکارعمومی بود. برای همین وقتی چند ماه از بازسازی آزادی گذشت و خرابی‌ها در بخش‌های مختلف ورزشگاه نمود پیدا کرد، تازه متوجه شدند که این فقط یک تعمیر نیست، یک پروژه ساخت از نو است!
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ورزشگاه آزادی حیف.از لحاظ مکانی و سوق الجیشی عالی.اینکه به این حال روز افتاده چون متولی دلسوز نداشته.اگر هر سال از درآمد میلیاردی ش کمی خرج خودش میکردن الان حال و روزش این نبود.البته هنوز دیر نشده.حلوی ضرر رو از هر کجا بگیری منفعت.ورزشگاه آزادی هنوز بهترین چمن رو داره.
تا بخواد ضلع شرقی بازسازی شه دوباره ضلع غربی فرسوده شده و باید دوباره یه عده از این راه پول مردم رو بخورن و همچنان این در به دری ادامه داشته باشه
اگه همون طرح شهید رییسی رو ادامه میدادن الان یه ورزشگاه نو و مدرن در حال ساخت بود
مردم دنبال نون و گرفتارین تو حالا داری خبر هزینه کردن بیت المال برای ولخرجیه های فوتبال و ورزش رو به رخ میکشی؟؟!!!
شما ببین اینکه دهه 70 میلادی قرن گذشته با تکنولوژی ای که حتی یک‌سوم امروز هم نبوده نه اینترنتی نه رایانه ای نه AI یک مجموعه ورزشی با ده ها سالن و زمین و نه فقط یک استادیوم صدهزار نفری رو طی 3سال از هیچ ساختن چه معجزه ای بوده
ساختنش راحت تر از تعمیرش هست
باید ورزشگاه جدید بسازن
رییسی که خاست مجموعه نو بسازه پزشکیان کنسل کرد مثل بقیه اعمالش که یک کار درست انجام نداده بعد دو سال
ریسی بودجه ای براش تعریف نکرده بود برای همین خاطر از دولت قیل کنسل شد
دستور میدم پزشکیان اینو درست کنه
حقشونه. سالها به جای ساخت امکانات زیرساخت تمرین و ورزشگاه از جیب مردم میلیاردها به مربی و بازیکنی پول دادند که دو ریال ارزش نداشتن. حقشونه
شما مطمئنین فقط کار بازسازیه؟
چرا تعداد تماشاگرهای فوتبال طوری تنظیم میشه که حتماً کمتر از ۱۰ هزار نفر باشه؟
ظاهرا موضوع امنیتی هم نیست.
الان ورزشگاه یادگار رو هم به بهانه چمن تعطیل کردند.
احتمالاً وبت پارس و فولاد آرنا هم می‌رسه.
اگر تیم ها بجای اینکه 40-30 میلیارد تومن پول بی زبان رو برای 8-7 ماه توپ بازی کردن بدن به بازیکنان ببرن بندازن تو توسعه زیر ساخت و به بازیکنان نهایتا ماهی 100میلیون دستمزد بدن، بله قطعا میشه دوتا استادیوم 45هزار نفری یکی برای دوچرخه سوازان یکی هم برای پرسپولیس ساخت.اینطوری برای قشر نخبه مهندسی مملکت هم این ورزش منهای هزینه فایده نیز خواهد داشت
ساختن که کار شما نیست یک پولی هست می خواهید به عنوان بازسازی دوره همی بخورید
دقیقا مصداق این حرف است که همه چیزمون به هم میاد.
اینکه ورزشگاه آزادی درحال بازسازی جای تقدیر و تشکر دارد احترام به میراث فرهنگی ایران است اما بزرگترین اشتباه بعد انقلاب واگذار نکردن این دو تیم به بخش خصوصی بود چراکه اگر انجام میشد موضوع فرق میکرد حداقل این دو تیم صاحب ورزشگاه خصوصی بودند فوتبالی سالم
این همه قصه برای چیه،پیمانکار کیه خوب قرار داد داره اگه تو بازه زمانی مشخص تحویل ندادت باید جریم بشه و ضرر زیان بده دیگه چه ربطی به دولت و مردم داره
چون این کاره نیستن و عمدا نمیخوان زود تکمیل بشه
الان هم دیر نشده
۱۰سال خرابش کنید
و ۲۰ سال هم مجدد بسازید
بعد از ۳۰ سال هم خدا بزرگه
چون هدف این است که هیچ بازی در تهران انجام نشه
جالب تر اینه که شرکتی که برای بازسازی این ورزشگاه مشاوره داده و این گند کاری رو بالا اورده کنار گذاشته نمیشه و برای پروژه دیگه هم از این شرکت مشورت می گیرند.
برای ساخت و ساز باید مصلای تهران سرلوحه و سرمشق باشه. اگر مصلا تمام شد استادیوم آزادی هم تموم میشه
چقدر دلم تنگ شده برای این ورزشگاه
چی فکر می کردیم چی شد. همان‌هایی را هم که داشتیم نتوانستیم درست نگهداری کنیم.
میلیاردها میلیارد تومان سالانه داره در فوتبال خرج میشه. همه ش میره دستمزد بازیکنان. هر یاشگاه لیگ برتر، با یک هزارم دستمزدی که به بازیکناش میده می تونه یه ورزشگاه بسازه. مگه فولاد نیست فولاد آرنا رو ساخت. درآمد استقلال پرسپولیس چندصد برابر فولاده و‌ترجیح میدن همه پول و بدن به بازیکنا خرج زیرساخت نکنن. آخرش هم تو فوتبال هیچ دستاوردی نداریم. تو کُشتی با یک میلیاردم این هزینه میریم قهرمان جهان میشیم و تو المپیک ده مدال می گیریم. بعد، کشتی گیرا تیم ملی تو هزینه ها زندگیشون موندن.
همچیتون به همچیتون باید بیاد
آقای تاج فاز اول هر پروژه مطالعات اولیه ،طرح و برنامه، بودجه زمان پروژه انتخاب پیمانکار و کنترل پروژه است اگر مطالعات انجام شده و پروژه اقتصادی نبوده چرا شروع شده و اگر بررسی و مطالعه شده لطفا شما یا تیم تصمیم گیری بیایید برای مردم شفاف سازی کنید که چرا ؟ باز سازی آزادی که به تحریم و ارز و محدودیت کاری و.... ندارد امید واریم ربط ندهید .
مشکل فقط این است صد هزار نفر نباید یکجا جمع شوند مابقی بهانه ها کلهم بازی است.
برید خره اون کسانی را بگیرید که گفتند بازسازی میکنیم و در کنارش کلی پول به جیب زدند اونها الان کجا هستند که پاسخگو باشند و محاکمه شوند
غربی‌ها بی‌عقل نیستند که هیچ وقت چیز دست دوم رو تعمیر نمی‌کنند. خرابش میکنند و دوباره از نو می‌سازند. در غرب خیلی کم ورزشگاهی تعمیر می‌شود، بلکه با دینامیت خراب شده و نو جایگزین می‌شود.
دیدید طارمی درست میشه گفت
ای بابا حالا چیزی نشده که. فدای سرت! مملکت مال خودمونه. امر می کنم خسارت از صندوق بازنشستگان پرداخت گردد. واسه خودت چیزی نمی خوای؟
همینه دیگه هیچی رو کارشناسی دقیق و درست نمی‌کنن یه دفعه تصمیم گرفتن بازسازی بشه. این همه مدت گذشته و این همه خرج کردن تازه فهمیدن ای بابا اینجوری که درست نیست نباید هی خراب می‌کردیم و میساختیم . ساختن استادیم یا بازسازی استادیومی مثل آزادی با اون پیچیدگی هایی که دارن میگن ، کارشناس و مشاور درست و کاربلد میخواسته، ولی فکر کردن مثل یه آپارتمان ۵ طبقه‌س دیگه:(
می‌ترسم از روزی که دوباره از آزادی استفاده بشه و مدتی بعدش فاجعه به بار بیاد. مثلا سقف یه بخشی اش بریزه روی سر تماشاگرا
چه درست و دقیق نوشتید بی خانمانی..... خودش گویای همه چیز است و باید برایش نوشت: بدون شرح!!!!!!!!!
مشکل ازادی نیست مشکل بی عرضگی مدیران بود که برای این دوتا تیم هنوز ورزشگاه اختصاصی نساختن
باسلام والله مدیران مردم را بحساب نمی اورند چون مرتب می گویند سالهاست درایران خشک سالی است فراموش کرده اند سال۹۸ و۹۹ سیل شمال وجنوب کشوررا فرا گرفته بود
وضعیت تیم ملی هم همین است.
مملکت ما رو باش از پس رتخ و فتخ امور یک ورزشگاه بر نمیاد
بله چون شفافیت در واگذاری و نظارت بر کارها نیست کار درست واگذار نمی شود و اگر واگذار شد درست بازرسی نمی شود به ویژه اگر پای نهاد های نیمه دولتی و خصولتی و نظامی در میان باشد
ما که گفتیم شما گوش نکردید و نمیکنید
چرا فقط باید یک پیمانکار خاص پروژه را بگیرد و بقیه دلسوزان نمیتوانند. و این پیمانکار سالیان سال هست که بودجه های نجومی در حد ساخت پنج ورزشگاه گرفته و هنوز تا پنج سال دیگر فقط میخواهد یک شش هفت تا بیل را بدست چند نفر بدهد که نشان دهد که کار میکنند.
آقاجان به‌عنوان یک مهندس ساده میگویم
تمام تاسیسات را از نو طراحی کنید و روکار اجرا کنید و سپس با داکتهای زیبا ان را بپوشانید
شبکه تاسیسات و لوله کشی و فاضلاب و آبرسانی قبلی را کلا بی خیال شوید
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.