كسي كودكيام را پشت زباله حس نكرد
اگر تنها ده دقيقه عرض يك خيابان منتظر بمانيد، حدود 30 كودك زبالهگرد در وهلههاي گوناگون به اين مخازن سر ميزنند كه نه دستكش دارند و نه دهانبند بسته و فرم مخصوص پوشيدهاند/ اغلب اين كودكان در معرض ايدز و هپاتيت هستند.
ایلنا: پسربچه چشم عسلي آن چنان سياه و دودي شده كه هر كس نداند گمان ميكند ذغالفروش است،شلوارش كه حداقل سه سايز بزرگتر از اندازه اصلياش ميزند، چند تاي بزرگ از پاچهها خورده و پيراهن بلندش هم تا نزديكيهاي زانو رسيده.
اصغر تمام روز را به تمام مخازن زباله خيابان شهر سرميزند، مخازن خاكستري رنگ زباله براي او حكم همان تخممرغهاي شانسي و لپلپهاي رنگارنگ را دارد كه با محتوايات كثيفي پر شده است. از دور به چند متري مخازن زباله كه نزديك ميشود، خدا خدا ميكند كه جنس با ارزش از پلاستيك يا آلومينيوم گيرش بيايد.
جنس هر چه سنگينتر باشد روزياش بيشتر، چه اهميت دارد كه چقدر وزنش زياد باشد....
به هر پسربچهاي كه احساس درونياش ميگويد هم سن و سالش است، با كنجكاوي نگاه ميكند ولي گوني سنگين بر روي شانههايش، اجازه نميدهد كه حس كنجكاوي و يا حسرتش بيش از اينها تحريك شود.
به هر عابري كه از كنارش رد ميشود در دل ميگويد: «كودكيام آرزو است»
او محكوم است، محكوم به كار، آن هم از كثيفترين و خطرناكترين اشكال كار ....
به گزارش خبرنگار ايلنا، فريدون درست در محدوده خيابان انقلاب و كوچه پس كوچههايش پسماندهاي باارزش زباله را از مخازن شهرداري جمعآوري ميكند.
همان محدودهاي كه شهرداري هر چند وقت يك بار طرح مبارزه با موش و طعمهگذاري را در جويهاي آب اجرا كرده و اغلب جنازه موشها در جوي آبها و مخازن زباله يافت ميشود.
او دستكش ندارد ماسكي هم به صورت ندارد و در جواب اين سئوال كه چرا حداقل دستكش دست نميكني ميگويد: «ميدانيد بايد چند كيلو پلاستيك و ضايعات بفروشم تا بتوانم يك دستكش 1500 توماني بخرم؟»
فريدون مدرسه نميرود، تفريحي هم ندارد، صبح را با زباله شروع ميكند و شب را هم با كولهبار سنگين زباله به صبح ميرساند.
كودكان قد كوتاه، دو پا در هوا درون مخازن پر از زباله
مريم پناهي عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار در گفتوگو با خبرنگار ايلنا، خواستار تغيير عنوان «كودكان زبالهدزد و زبالهگرد» بر روي كودكان كار شده و تاكيد ميكند بايد استفاده از اين عنوانين در محاورههاي روزانه مردم حذف شود چرا كه اين عناوين بار تحقيرآميزي بر روي كودكاني كه از روي فقر بر سر ناچاري كار ميكنند، دارد.
او با بيان اينكه اين كودكان «بازيافتي» هستند نه زبالهگرد ميافزايد: اين كودكان گروههايي هستند كه شبها كار سنگينتري دارند و در ساعتي از روز هم به دنبال زباله هستند، طبق قوانين شهرداري شهروندان بايد راس ساعت 9 شب زبالههايشان را به بيرون از منزل انتقال دهند. به همين دليل قبل از جمعآوري زباله توسط شهرداري و با وجود چرخه ناقص و معيوب تفكيك زباله، اوج ساعت كاري كودكان بازيافتي همين ساعات است.
عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار ادامه ميدهد: اگر تنها ده دقيقه عرض يك خيابان منتظر بمانيد، حدود 30 كودك زبالهگرد در وهلههاي گوناگون به اين مخازن سر ميزنند كه نه دستكش دارند و نه دهانبند بسته و فرم مخصوص پوشيدهاند؛ اغلب آنها هم قدهاي كوتاهي دارند كه مجبورند تا كمر داخل مخازن زباله فرو روند به طوري كه با عبور از كنار برخي از مخازن شاهد دو پا در هوا هستيم.
به اعتقاد پناهي زبالهگردي و جمعآوري زباله از مخازن و امرار معاش از راه فروش آنها كثيفترين و بدترين نوع كار در كودكان است كه از ميان كار كودك در سر چهارراهها، كارخانه و كارگاهها، خطرناكتر است.
منع بدترين اشكال كار براي كودكان يك شوخي بزرگ با كودكان زبالهگرد
به گزارش خبرنگار ايلنا، شايد به جرات بتوان گفت كه هيچ نهاد يا مسئولي مسئوليت مستقيم حمايت از اين كودكان و رسيدگي به مشكلات و خطرات در كمين آنها را نپذيرفته و شغل سخت آنها را به حساب نياورده است. به طوري كه سيد حسن موسوي چلك مديركل دفتر امور آسيبديدگان اجتماعي بهزيستي كشور در اين ارتباط به خبرنگار ايلنا عنوان ميكند كه اگرچه شغل زبالهگردي از سختترين و خطرناكترين انواع كار براي كودكان است اما بهزيستي در برابر آنها وظيفهاي ندارد و وزارت كار مسئول آنها است.
عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار نيز ميگويد: از كاندوم تا سوزن و سرنگ و انواع و اقسام كثيفترين اجسام درون مخازن زباله موجود است و اغلب اين كودكان در معرض بيماريهايي همچون ايدز، هپاتيت، وبا و غيره هستند.
او ادامه ميدهد: حرف هميشگي انجمنهاي حمايتي كه در زمينه كودكان فعال هستند اين بوده كه اگرچه نميتوان با كاركودك مبارزه و آن را به صفر رساند اما حال كه برخي از كودكان به علت شرايط كاري مجبور به كار هستند پس بايد كاري كرد تا ضررهاي ناشي از شغل به حداقل رسيده و آنها را از حق كودكي محروم نكرد. تا به اين وسيله به كودكان آسيبپذير فرصت دهيم تا در سن اوج كودكي به نيازهاي خود برسند.
پناهي اضافه ميكند: در ميان كودكان بازيافتي، كودكان و نوجواناني وجود دارند كه استعداد بالايي در يادگيري و كسب علم دارند، بهتر است تا كودكان زبالهگرد شناسايي و ميزان توانايي آنها سنجيده شود؛ اگر شهرداري به جاي استفاده از كار اين كودكان مراكز خاصي را در مناطق آسيبپذير تهران به اين كودكان اختصاص دهد، ميتوان با آموزش و حمايت از اين دسته كودكان، خطرات و آسيبهاي ناشي از اين كار را به كمك انجمنهاي حمايتي و ياري مردم در كودكان به حداقل رساند.
خطر اعتياد در كمين كودكان زبالهگرد
عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار احتمال گرايش اين دسته از كودكان را بالاي 100 درصد برآورد ميكند و به ايلنا ميگويد: كودكان بازيافتي دو روز سختي را تحمل ميكنند، سه روز ديگر هم تحمل ميكنند اما روز پنجم از سوي افراد سودجو يا باندهاي كمين كرده مورد سوء استفاده واقع ميشوند به طوري كه كودك بازيافتي ترجيح ميدهد به جاي حمل يك كيسه سنگين و چندشآور زباله و سود كم، دو مثقال هروئين را جابجا كرده و از شر كيسه بدبوي زباله خلاص شود.
به گفته پناهي حتي اگر بوي نامطبوع زباله هم كودك را وسوسه نكند به طور حتم مريضي پدر، داد صاحبخانه و ساير فشارهاي اقتصادي باعث تن دادن به هزار خطر ديگر ميشود.
قاسمزاده عضو كميته هماهنگي شبكه ياري كودكان ايران نيز درگفتوگو با ايلنا تاكيد ميكند: اكثر زبالهگردها حاصل خانوادههاي معتاد بوده كه متاسفانه خود آنها هم در دام اعتياد گرفتار ميشوند.
او ادامه ميدهد: بر حسب مقاولهنامه سازمان جهاني كار در مورد منع بدترين اشكال كار براي كودكان كه به امضاي ايران نيز رسيده، بايد كودكان را از زبالهگردي كه از مشاغل پرخطر و آسيبزا براي كودكان و نوجوانان به شمار ميرود، منع كرد اما تعداد اين كودكان در خيابانها و لابلاي زبالههاي معلوم بسيار زياد شده است.
قاسمزاده اضافه ميكند: هيچ مرجعي براي رسيدگي به كودكان زبالهگرد تهراني وجود ندارد و اين دسته از كودكان ميان وزارت كار، بهزيستي، شهرداري و وزارت بهداشت پاسكاري ميشوند.
او ادامه ميدهد: بارها براي بررسي اين معضل با شهرداري تهران تماس گرفتيم اما شهرداري به راحتي اين مسئله را انكار كرده و با اعلام اينكه اين كودكان ارتباطي با شهرداري ندارند موضوع را پشت گوش مياندازند اما عكسها و مداركي موجود است كه نشان ميدهد شهرداري در اين زمينه طمع كرده و اغلب كودكان و نوجوانان با برخي از شركتهاي خصوصي و پيمانكاران شهرداري در اين زمينه قرارداد دارند؛ به طوري كه آرمهاي چاپ شده بر روي لباس اين كودكان به خوبي گوياي تخلف پيمانكاران شهرداري در اين زمينه است.
كودكان زباله گرد يا به قول انجمن هاي حمايتي ، كودكان بازيافتي ، به بوي نامطبوع زباله عادت كرده اند اما اين معضل به معناي آن نيست كه مسئولان ، حال مي خواهد وزارت كار باشد يا وزارت بهداشت ، سازمان بهزيستي يا شهرداري ، با پاسكاري آن ها مهر تائيدي بر روي كار دشوار اين كودكان بزنند .
گزارش: سميه جاهد عطائيان
اصغر تمام روز را به تمام مخازن زباله خيابان شهر سرميزند، مخازن خاكستري رنگ زباله براي او حكم همان تخممرغهاي شانسي و لپلپهاي رنگارنگ را دارد كه با محتوايات كثيفي پر شده است. از دور به چند متري مخازن زباله كه نزديك ميشود، خدا خدا ميكند كه جنس با ارزش از پلاستيك يا آلومينيوم گيرش بيايد.
جنس هر چه سنگينتر باشد روزياش بيشتر، چه اهميت دارد كه چقدر وزنش زياد باشد....
به هر پسربچهاي كه احساس درونياش ميگويد هم سن و سالش است، با كنجكاوي نگاه ميكند ولي گوني سنگين بر روي شانههايش، اجازه نميدهد كه حس كنجكاوي و يا حسرتش بيش از اينها تحريك شود.
به هر عابري كه از كنارش رد ميشود در دل ميگويد: «كودكيام آرزو است»
او محكوم است، محكوم به كار، آن هم از كثيفترين و خطرناكترين اشكال كار ....
به گزارش خبرنگار ايلنا، فريدون درست در محدوده خيابان انقلاب و كوچه پس كوچههايش پسماندهاي باارزش زباله را از مخازن شهرداري جمعآوري ميكند.
همان محدودهاي كه شهرداري هر چند وقت يك بار طرح مبارزه با موش و طعمهگذاري را در جويهاي آب اجرا كرده و اغلب جنازه موشها در جوي آبها و مخازن زباله يافت ميشود.
او دستكش ندارد ماسكي هم به صورت ندارد و در جواب اين سئوال كه چرا حداقل دستكش دست نميكني ميگويد: «ميدانيد بايد چند كيلو پلاستيك و ضايعات بفروشم تا بتوانم يك دستكش 1500 توماني بخرم؟»
فريدون مدرسه نميرود، تفريحي هم ندارد، صبح را با زباله شروع ميكند و شب را هم با كولهبار سنگين زباله به صبح ميرساند.
كودكان قد كوتاه، دو پا در هوا درون مخازن پر از زباله
مريم پناهي عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار در گفتوگو با خبرنگار ايلنا، خواستار تغيير عنوان «كودكان زبالهدزد و زبالهگرد» بر روي كودكان كار شده و تاكيد ميكند بايد استفاده از اين عنوانين در محاورههاي روزانه مردم حذف شود چرا كه اين عناوين بار تحقيرآميزي بر روي كودكاني كه از روي فقر بر سر ناچاري كار ميكنند، دارد.
او با بيان اينكه اين كودكان «بازيافتي» هستند نه زبالهگرد ميافزايد: اين كودكان گروههايي هستند كه شبها كار سنگينتري دارند و در ساعتي از روز هم به دنبال زباله هستند، طبق قوانين شهرداري شهروندان بايد راس ساعت 9 شب زبالههايشان را به بيرون از منزل انتقال دهند. به همين دليل قبل از جمعآوري زباله توسط شهرداري و با وجود چرخه ناقص و معيوب تفكيك زباله، اوج ساعت كاري كودكان بازيافتي همين ساعات است.
عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار ادامه ميدهد: اگر تنها ده دقيقه عرض يك خيابان منتظر بمانيد، حدود 30 كودك زبالهگرد در وهلههاي گوناگون به اين مخازن سر ميزنند كه نه دستكش دارند و نه دهانبند بسته و فرم مخصوص پوشيدهاند؛ اغلب آنها هم قدهاي كوتاهي دارند كه مجبورند تا كمر داخل مخازن زباله فرو روند به طوري كه با عبور از كنار برخي از مخازن شاهد دو پا در هوا هستيم.
به اعتقاد پناهي زبالهگردي و جمعآوري زباله از مخازن و امرار معاش از راه فروش آنها كثيفترين و بدترين نوع كار در كودكان است كه از ميان كار كودك در سر چهارراهها، كارخانه و كارگاهها، خطرناكتر است.
منع بدترين اشكال كار براي كودكان يك شوخي بزرگ با كودكان زبالهگرد
به گزارش خبرنگار ايلنا، شايد به جرات بتوان گفت كه هيچ نهاد يا مسئولي مسئوليت مستقيم حمايت از اين كودكان و رسيدگي به مشكلات و خطرات در كمين آنها را نپذيرفته و شغل سخت آنها را به حساب نياورده است. به طوري كه سيد حسن موسوي چلك مديركل دفتر امور آسيبديدگان اجتماعي بهزيستي كشور در اين ارتباط به خبرنگار ايلنا عنوان ميكند كه اگرچه شغل زبالهگردي از سختترين و خطرناكترين انواع كار براي كودكان است اما بهزيستي در برابر آنها وظيفهاي ندارد و وزارت كار مسئول آنها است.
عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار نيز ميگويد: از كاندوم تا سوزن و سرنگ و انواع و اقسام كثيفترين اجسام درون مخازن زباله موجود است و اغلب اين كودكان در معرض بيماريهايي همچون ايدز، هپاتيت، وبا و غيره هستند.
او ادامه ميدهد: حرف هميشگي انجمنهاي حمايتي كه در زمينه كودكان فعال هستند اين بوده كه اگرچه نميتوان با كاركودك مبارزه و آن را به صفر رساند اما حال كه برخي از كودكان به علت شرايط كاري مجبور به كار هستند پس بايد كاري كرد تا ضررهاي ناشي از شغل به حداقل رسيده و آنها را از حق كودكي محروم نكرد. تا به اين وسيله به كودكان آسيبپذير فرصت دهيم تا در سن اوج كودكي به نيازهاي خود برسند.
پناهي اضافه ميكند: در ميان كودكان بازيافتي، كودكان و نوجواناني وجود دارند كه استعداد بالايي در يادگيري و كسب علم دارند، بهتر است تا كودكان زبالهگرد شناسايي و ميزان توانايي آنها سنجيده شود؛ اگر شهرداري به جاي استفاده از كار اين كودكان مراكز خاصي را در مناطق آسيبپذير تهران به اين كودكان اختصاص دهد، ميتوان با آموزش و حمايت از اين دسته كودكان، خطرات و آسيبهاي ناشي از اين كار را به كمك انجمنهاي حمايتي و ياري مردم در كودكان به حداقل رساند.
خطر اعتياد در كمين كودكان زبالهگرد
عضو كانون فرهنگي ـ حمايتي كودكان كار احتمال گرايش اين دسته از كودكان را بالاي 100 درصد برآورد ميكند و به ايلنا ميگويد: كودكان بازيافتي دو روز سختي را تحمل ميكنند، سه روز ديگر هم تحمل ميكنند اما روز پنجم از سوي افراد سودجو يا باندهاي كمين كرده مورد سوء استفاده واقع ميشوند به طوري كه كودك بازيافتي ترجيح ميدهد به جاي حمل يك كيسه سنگين و چندشآور زباله و سود كم، دو مثقال هروئين را جابجا كرده و از شر كيسه بدبوي زباله خلاص شود.
به گفته پناهي حتي اگر بوي نامطبوع زباله هم كودك را وسوسه نكند به طور حتم مريضي پدر، داد صاحبخانه و ساير فشارهاي اقتصادي باعث تن دادن به هزار خطر ديگر ميشود.
قاسمزاده عضو كميته هماهنگي شبكه ياري كودكان ايران نيز درگفتوگو با ايلنا تاكيد ميكند: اكثر زبالهگردها حاصل خانوادههاي معتاد بوده كه متاسفانه خود آنها هم در دام اعتياد گرفتار ميشوند.
او ادامه ميدهد: بر حسب مقاولهنامه سازمان جهاني كار در مورد منع بدترين اشكال كار براي كودكان كه به امضاي ايران نيز رسيده، بايد كودكان را از زبالهگردي كه از مشاغل پرخطر و آسيبزا براي كودكان و نوجوانان به شمار ميرود، منع كرد اما تعداد اين كودكان در خيابانها و لابلاي زبالههاي معلوم بسيار زياد شده است.
قاسمزاده اضافه ميكند: هيچ مرجعي براي رسيدگي به كودكان زبالهگرد تهراني وجود ندارد و اين دسته از كودكان ميان وزارت كار، بهزيستي، شهرداري و وزارت بهداشت پاسكاري ميشوند.
او ادامه ميدهد: بارها براي بررسي اين معضل با شهرداري تهران تماس گرفتيم اما شهرداري به راحتي اين مسئله را انكار كرده و با اعلام اينكه اين كودكان ارتباطي با شهرداري ندارند موضوع را پشت گوش مياندازند اما عكسها و مداركي موجود است كه نشان ميدهد شهرداري در اين زمينه طمع كرده و اغلب كودكان و نوجوانان با برخي از شركتهاي خصوصي و پيمانكاران شهرداري در اين زمينه قرارداد دارند؛ به طوري كه آرمهاي چاپ شده بر روي لباس اين كودكان به خوبي گوياي تخلف پيمانكاران شهرداري در اين زمينه است.
كودكان زباله گرد يا به قول انجمن هاي حمايتي ، كودكان بازيافتي ، به بوي نامطبوع زباله عادت كرده اند اما اين معضل به معناي آن نيست كه مسئولان ، حال مي خواهد وزارت كار باشد يا وزارت بهداشت ، سازمان بهزيستي يا شهرداري ، با پاسكاري آن ها مهر تائيدي بر روي كار دشوار اين كودكان بزنند .
گزارش: سميه جاهد عطائيان
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
شما تا حالا از این بچه ها دیدین؟ یا قد کوتاه این بچه ها از پشت شیشه های ماشینای شاسی بلند ، دیده نمیشه؟؟؟؟
مسئولین به جای برگزاری سومین همایش بین المللی(!) حضرت علی اصغر و تشکیل مجمع جهانی آن حضرت و ...ای کاش کمی هم به حال علی اصغر های مظلوم ایرانی متاثر شوند. ولی افسوس که اینها اصلا واقعیت های جامعه را نمی بینند و در عالم دیگری سیر می کنند.
لابد مي خواهيد يه جشن نيك.كاري ديگه راه بندازيد براي اين بچه ها كه مردم بدبخت كه خودشون تو زندگي خودشون گير كردند بيان براي ياري رسوندن...
واي اگر از پس امروز بود فردايي
اگر اين كودكان فلسطيني بودند هر روز در صدا و سيما پخش مي كردند
سلام بله آقايون وقتي پولهاي اين ملت بيچاره و صدقه هايي كه مردم در صندوق امداد مي اندازند براي بچه ها و خانواده فقير ايراني بدون مجوز شرعي از كسي كه صدقه داده به ديگر كشورها ميرود لطفا ديگر مثل آبي كه به خانه رواست به مسجد حرام است را از دانشنامه هاي ايران حذف كنيد.
به آقاي وزير رفاه بايد گفت
عدالت اين است . نماينده مجلس (كه در واقع نماينده مردم ) بايد حقوق ميليوني بگيره . بعد مردم اينطوري زندگي كنند . اين است عدالت علي.
درضمن هيات علمي ها هم دست كمي از نماينده مجلس نيستند.
آيا بهتر نيست به جاي استفاده از افاغنه توسط شهرداري از همين كودكان بازيافتي استفاده كنيم.آيا مي دانيد با همين يك قدم كوچك چند معضل را حل خواهيم كرد.
واقعا باخواندن اين مطلب و چون با چشم خودم هم ديدم واقعا گريه ام گرفت. پول نفت چرا براي اين بچه ها خرج نميشه و ميرن جهيزيه براي نا كجاآباد ميخرند واقعا آه و افسوس و از خدا مي خوام كه خودش به داد اين بچه ها و بعد دست اخر سر به داد ما برسه ترا خدا چاپ كنيد شايد اون ذره كو چيكه مسئولين بخونه شايد دلش بسوزه و قبول مسئوليت بكنه و مسئوليت اين بچه ها كه سرمايه هاي مملك اسلامي ما هستند را بپذيره. البته ماشينهاي شيشه دودي بهتره كه اين معضلات جامعه را نبيبينه !!!
هرکسی میخواد ببینه،گوش کنه،بعدم بی خیال بشه، خب باشه،ولی میگه میشه ازدست خداوند فرارکرد حضراتی که میفرمایند بسم ا... القاصم الجبارین همه وهمه میدونن دست انتقام خداوند که یدا... فوق ایدیهم است ابتدا دراین دنیاو خدا بداد برسه دراون دنیا.
کاش این آدمای بی مسئولیت میدونستند که این بجه تیتیش مامانیشون به دست انتقام خداوند تودامن همین بچه های ظلم شده و ستم دیده گرفتار میشن و اونوقته که پشیمانی سودی نداره ولی چه کنیم که خداوند حکمتش جوریه که ترو خشک باهم میسوزن انشاء ا... خداوند مارا ازخواب غفلت بیدار کنه و مارو به حال خودمون رها نکنه !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اين واقعيت جامعه است اما مسؤولين نمي خواهند اين واقعيت را ببينند.
بدا به حال مسئولين و كسانيكه از زير بار مسئوليت به هر عنواني فرا ميكنند ميرسد روزي كه در همين دنيا خود آنان قصاص شوند . از اين همه حيف و ميلي هايي كه ميشود يا به چاوز داده ميشود ميتواند بسياري از اين خانواده هاي نيازمند را سامان داد.
كو عدالت؟
پس کی مهرورزی و عدالت به داد این مظلومان می رسد؟! آیا ادعای عدالت حضرت علی برای پر کردن جیب بعضی ها نیست؟ این رنگ دیگر حنایی ندارد.
جای تاسف است مملکتی که بزرگترین ذخائر نفت و گاز و مس و طلا و اورانیوم جهان را داراست باید این صحنه های رقت انگیز را مشاهده کنیم ، آیا بهتر نیست به جای حق مسلم ماست به این کودکان رسید و یک وعده غذای گرم و سرپناه و پشتوانه ای داشته باشند که این روز و روزگارشان نباشد!!!!!
اگه تو این مملکت هزار کار مثبت هم میشد ارزش یک کار مثبت برای بچه ها رو نداره شاید با ایکاش چیزی درست نشه ولی حداقل یه لحظه قلبی بتبه که ایکاش این بچه ها نجات پیدا کنن من ایمان دارم اگه تعداد دلهایی که آرزوهای خوب وممکن دارن زیاد بشه یه معجزه ای اتفاق می افته. همیشه ظلم بالا میاد اما موج زندگی بالاخره ساحلی داره. من دست تمام بچه های دنیا رو میبوسم ولی نمیدونم براشون چکار کنم حتی برای بچه های ظاهرا خوشبختر خودم.
اينها را مقايسه كنيد با حقوق هاي ميلوني كه بعضي ها بي دليل با عناوين مشاور و .... مي گيرند
فرض كنيد قراره بزودي همه كودكان به اين روز بيافتند !!!!!!!!!!!!!! حالا نظر بدهيد! چرا ما عادت كرديم براي هر چيزي جك بسازيم؟! بابا يه كم بجاي رسيدگي به امور جهان به امور فرزندان اين آب و خاك فكر كنيم. فرزندان خودمان!!!
انشاالله با اجراي طرح هدفمند كردن يارانه ها اين قشر آسيب پذير از اين بدبختي نجات پيدا مي كنند و ما هم مشت محكمي به دهان آمريكاي جهانخوار خواهيم زد تا ديگه براي ما از اين مشكلات درست نكنه.
تا زمانی که از پول بیت المال برای فوتبال ، روزنامه ، همایش های اسراف کارانه و...هزینه شود و اقتصاد دولتی باشد ، فقر و بی عدالتی ادامه خواهد داشت.
كشور فقير، مردمش، كودكانش بايد اينجوري زندگي كنند،چون ما پول نفتمان خيلي كم است ،چون طبق آمار روزنامه ها 70% بدهي بانكها مربوط 1000 نفر از يك ملت هفتادو چند ميليون نفر است و هزاران هزار و.......
بخدا کمک کردن به این بچه ها از جمع آوری پول و هزینه تبلیغ آن در تلویزیون برای بازسازی حرم امام حسین واجبتر است . ای کاش روزی دست از این خرافات برداریم . به عمر ما که کفاف نمیده .
اینوه به آقای وزیر رفاه میلیارد بگید. فکر کنم حسابی درد آشنا هستند ایشون.
-تا کوخ نشینی نباشد کاخ نشینان بوجود نما آیند .تا این کودکان در آرزوی کودکی در کشوری سراسر از منابع طبیعی وخدادادی نباشند وزیران میلیاردر در رفاه بوجود نمی ایند.
با اجرای طرح تحول اقتصادی این مشکلات حل میشه و تعداد زیادی به این جمع اضافه میشن اینجوری تحملش راحتتر میشه.
این خبر شاید بهترین خبری باشه که تو سایت تابناک خوندم!! شاید بگید چرا؟با خواندن این خبر فقط لازمه چند ثانیه فکر کنید! ببینید سرنوشت انسان ها چگونه نوشته شده است؟ یک نگاه به خودتون بندازید؟چرا الان جای اون پسر نیستید؟به خاطر یک تولد! آیا غیر از این است که ما هر چه داریم به لطف خدایی داریم که ما را در یک خوانواده خاص قرار داد! آیا اگه مثلا من کودکی را شبیه این پسر داشتم ، الان دانشجو بودم؟ آیا فلان وزیر و فلان وکیل اگر کودکی شبیه این پسر داشتن الان وزیر یا وکیل بودن؟ پس چرا نمی فهمیم که هر چه داریم از خدا داریم؟ همه این جمله را می دانیم ولی هیچ کدام این را نمی فهمیم؟ این را همان کودک می فهمد که وقتی به سراغ سطل زباله ای امیدوارانه می رود با سطل سوخته مواجهه می شود. با روزنامه ای که در سطل افتاده و عکس فلان زیر و وکیل درون ان است، و حسرت بار چشمان خود را می بندد و خود را جای او می بیند. این کودک است که همه چیز را می فهمد و ما پر مدعا هستیم که قوانین ساده دنیا را نمی دانیم. فکر می کنیم همه چیز را خودمان بدست اوردیم. خدا را فراموش می کنیمو برای قدرت می جنگیم چون تشنه قدرتیم نه خدمت رسانی. یادمان رفته که "کل رائه و کل مسئول علی رایه" همه اینها را فراموش کردیم. وای بر ما.............
این از بهداشت حالا یک سوال :
در کدامیک از موارد ذیل دولت در کلیه این سالها موفق عمل کرده است؟
1- خودکفایی
2- اقتصاد و رفاه
3- اخلاق اجتماعی(فساد اداری ، فساد اخلاقی ، ریاکاری ، دروغ )
4- دین و دینداری و تشویق جامعه به این سمت
5- ترافیک شهری و بین شهری و امنیت جاده ها
6- بزه کاری ، اعتیاد ، طلاق ،
7- وجهه بین المللی ایران
8- حقوق اولیه بشر و آزادی
9- آزادی بیان و مطبوعات
10- محیط زیست و به طور خاص آلودگی هوای شهر تهران ،....
عزيز من زندگي يك پديده تصادفي است. ممكن بود من و شما به جاي همچين كودكاني ميبوديم. ولكن آنچه كه به جايي نرسد فرياد است. هزارن سال چنين بوده. اصلا چرا پدراني كه از عهده مخارج زندگي بر نمآن توليد انبوه فرزند راه ميندازند. آنها در قبال فرزندان مسؤلند.
کو گوش شنوا؟؟؟
ایکاش زمانه ..
خدا به فريادمون برسه .در روزي كه خيلي از ماها بايد حساب پس بدهيم كه آيا ما در قبال اين انسانهاي نيازمند و اين كودكان بي سرپرست و يتيم به وظيفه خود عمل كرده ايم؟ . خدا كنه زودتر به خودمان بياييم ......!!
وقتی هستن افراد رانت خواری که میلیاردها تومان پول برای آنها پول خرد است و به قول خودشان 21 میلیارد تومان در فوتبال هزینه میکنن و از این سو هستن کسانی که 1500 تومان برای آنها همه زندگی شان است یعنی در برقراری عدالت موفق نبودیم
اين كودكان الان به عنوان كودكان بيچاره اي هستند كه به خاطر يه لقمه نون دارن زباله گردي ميكنن. ولي با اين وضع، اكثر همين كودكان در بزرگسالي اساس بسياري از معضلات اجتماعي ميشن كه نيازي به نام بردنشون نيست.
اینا رو چرا واسه مردمی که ازش خبر دارن و با جون ودل حسش میکنن می نویسین. باید به سمع آقایونی برسونین که ادعای مشاوره با کودک 2ساله و 5 ساله رو دارن.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.