پاسخ هفته قبل اوباما به اظهارات امروز زنگنه!
در حالی بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت کشور، امروز در وین پایتخت اتریش برای شرکت در نشست سران اوپک حضور یافته و در جمع خبرنگاران با لحنی جدی از اعضای اوپک خواسته آماده بازگشت ایران باشند و برای بشکههای نفت این کشور جا باز کنند، که هفته گذشته، باراک اوباما در پیامی پاسخ اظهارات زنگنه را داده است!
در حالی بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت کشور، امروز در وین پایتخت اتریش برای شرکت در نشست سران اوپک حضور یافته و در جمع خبرنگاران با لحنی جدی از اعضای اوپک خواسته آماده بازگشت ایران باشند و برای بشکههای نفت این کشور جا باز کنند، که هفته گذشته، باراک اوباما در پیامی پاسخ اظهارات زنگنه را داده است!
بنا بر این گزارش، بسیاری بر این باور هستند که باز شدن روزنهای در دل تحریمها به این معناست که ایران به تدریج خواهد توانست جایگاه اصلی خود را به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان نفت جهانی به دست آورد و رتبه قبلی خود را در اوپک باز یابد.
برخی دیگر اشاره به راه دشوار ایران در گذر از تحریمهای نفتی میکنند و بر این باورند که هنوز برای صحبت از بازگشت ایران به میدان رقابت نفتی زود است.
اما در این میان، گویا بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت کشور، امروز به پشتوانه مذاکرات موفق در ژنو با توپی پر و دستی بالا در نشست سران اوپک در وین حاضر شده است.
وی در نخستین مصاحبه خود با خبرنگاران در وین گفت: من در اینجا میگویم که پس از نشست ژنو، صنعت نفت ایران در حال آماده شدن برای بازگشت کامل به بازار نفت است. طبیعی است که دوستان ما در اوپک هم این موضوع را لحاظ کنند، زیرا از یک سو، مشکلات یکی از اعضای مؤسس اوپک در حال حل شدن است و از سوی دیگر، ثبات بازار و پایداری درآمدهای قابل پیشبینی برای اعضای اوپک، اقتضا میکند آنها که در این مدت تولید نفتشان را بیشتر کردهاند، بازگشت ایران را مد نظر گیرند.
وی تأکید کرد: دیگر اعضای اوپک میدانند که باید درها را برای حضور ایران باز کنند. اعضایی که در سال گذشته بیشتر تولید کردهاند، باید بدانند هماکنون وقت آن است که برای بشکههای ایران جا باز کنند.
کاملا مشخص است که روی سخنان بیژن نامدار زنگنه با کدام یک از اعضا اوپک است؛ عربستان سعودی، امارات، عراق و کویت. یعنی کشورهایی که بیشترین استفاده را از جای خالی نفت ایران طی بیش از یک سال گذشته کردهاند و بعضا از قبل افزایش صادرات نفت به ارقام چشمگیری در رشد اقتصادی نیز دست یافتند.
اما این گفتههای زنگنه که بیش از همه نه حالت یک درخواست، بلکه شکل و شمایل یک دستور یا در خوشبینانهترین حالت لحنی حق به جانب را دارد، تا چه اندازه با واقعیات امروز بازار نفت همخوانی دارد و آیا ذکر این نکته که ایران حق دارد جایگاه سابق خود را در بازار نفت پس بگیرد، به معنی عملی شدن آن است؟
آنچه در آغاز باید گفت، شاید این نکته باشد که گویا زنگنه چندان جانب احتیاط را در لحن دستوری خود رعایت نکرده است. کشورهایی مانند عربستان سعودی که در این مدت با افزایش تولید به بیش از ۱۰ میلیون بشکه در روز بازار را قبضه کردند، یا کشوری مانند عراق که پس از خلاصی از جنگ با افزایش سرمایهگذاری نفتی و رسانیدن تولید به بیش از ۳ میلیون بشکه در روز تازه مزه درآمد رانتی را پس از نزدیک به دو دهه میچشد، مهرههایی نیستند که به این سادگی از بازی خطرناکی که شروع کردهاند، کنار روند.
این در حالی است که ایران تنها با کشورهای عضو اوپک نیز طرف نیست و حتی اگر بتواند اعضای اوپک را مجبور به پذیرش خواست خود کند، باید پرسید با سایر تولید کنندگان غیر اوپک چه خواهد کرد؟
ایالات متحده در بیش از دو سال گذشته به شدت تولید نفت خود را به ویژه از نفت شیل افزایش داده و بخش مهمی از کمبود نفت در بازار را جبران کرده است. از سوی دیگر روسیه به تازگی با افزایش بیسابقه تولید نفت خود تا رقم ۱۰ میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه دوباره به غول نفتی جهان تبدیل شد و در همین حال، صادرات نفت این کشور به چین (مشتری سنتی ایران) به شدت افزایش یافت.
اینها همه در حالی است که بر خلاف تصور بسیاری از مقامات داخلی در دولت قبلی یعنی دولت دهم، اکنون میزان عرضه بر تقاضای جهانی نفت به شدت برتری دارد تا جایی که تولید اوپک به رغم تعیین سقف ۳۰ میلیونی اکنون در ۲۹ میلیون بشکه قرار گرفته است.
شاید این همه منجر به آن شده که در هفته گذشته باراک اوباما در ابلاغیهای که دقیقا به منظور دستور برای پیگیری موضوع تأمین نفت جهانی از کشورهایی به جز ایران، صادر کرد، تأکید ورزید که دیگر نگرانی از نبود نفت ایران برای تأمین کسری تولید جهانی نفت نیست.
باراک اوباما در متن ابلاغیه خود گفت: «هرچند هنوز میزان عرضه بینالمللی نفت شاهد کاهش نسبت به تقاضاست، با افزایش تولید کشورهای دیگر همچون عربستان سعودی و ایالات متحده تا اندازه بسیاری جبران شده است. در حالی که افزایش تولید عربستان منجر به کاهش ظرفیت تولید ذخیره شده، سطح باثبات ذخایر و همچنین ثبات قیمت در بهای جهانی نفت در قیاس با مشابه سال پیش، حاکی از یک بازار جهانی کاملا تأمین شده است.
در نتیجه اکنون میزان چشمگیری از عرضه نفت از سوی کشورهایی به جز ایران در بازار وجود دراد که به مشتریان نفتی ایران این امکان را میدهد که با توجه به تخمین از نیاز خود، افزایش تولید سایر کشورها، سطح مطلوب ذخایر نفت و تولیدات نفتی و ظرفیت موجود برای تولید ذخیره، اقدام به کاهش قابل توجه خرید نفت از ایران کنند. با توجه به این امر ضروری است که بیشتر مشتریان نفتی ایران به کاهش واردات نفت از ایران ادامه داده و یا به شکل کلی خرید نفت از ایران را متوقف کنند.»
متن کامل ابلاغیه باراک اوباما منتشر شده در وب سایت کاخ سفید

در این شرایط، وزیر نفت کشور، از اعضای اوپک درخواست میکند جا را برای ورود نفت ایران به بازار باز کنند!
حال سوی دیگر قضیه این است که حتی اگر ایران موفق شود تولید خود را به بیش از روزی ۴ میلیون بشکه رسانده و ظرفیت صادرات را نیز به ۳ میلیون بشکه ارتقا دهد، این امر چه پیامدهایی به دنبال خواهد داشت؟بیگمان راضی کردن کشورهایی مانند عراق و عربستان سعودی برای کاهش تولید، آن هم در جایی که حتی میزان تولید فعلی به سقف تعیین شده اوپک هم نمیرسد، کاری دشوار و تقریبا ناممکن است (سوابق، این مورد را تأیید میکند). در نتیجه دو اتفاق در این میان به احتمال رخ میدهد: یکی افزایش اضافه تولید در بازار جهانی و دیگر آنکه احتمالا اوپک برای راضی نگه داشتن همه اعضا، مجبور به بالا بردن سقف تولید خود خواهد شد و این هر دو معنایی جز کاهش بهای نفت ندارد.
همچنین سمت دیگر این معادله کشورهای غیر اوپک همچون روسیه هستند که اکنون بازار خوبی برای فروش نفت در غیاب ایران به دست آوردهاند و باید گفت که به این راحتی مشتریان سابق ایران را پس نمیدهند.
در نتیجه راهی که پیش پای ایران میماند، به احتمال زیاد استراتژی فروش نفت به قیمت تخفیفی برای مدت زمانی تقریبا طولانی است تا بار دیگر بتواند بازار نفت خود را پیدا کند؛ این یعنی مشکلات بودجهای برای دولت که آثار آن مشخص و بدون نیاز به شرح و بسط است.
با توجه به این مسائل، باید گفت، گویا بیژن نامدار زنگنه که امروز با صلابت مژده بازگشت ایران به رقابت نفتی را داده، این نکات را به هیچ وجه مد نظر خود نیاورده است؛ هرچند این گفتهها همگی بر پایه احتمالات هستند، بیگمان پایی در واقعیات امروز بازار جهانی نفت دارند و مراجعه به تحلیلهای نهادهای جهانی در حوزه انرژی نیز تا حد زیادی درستی آنها را تأیید میکند.
این همه به این معناست که گویا ایران برای بازگشت قدرتمندانه خود به اوپک راه درازی در پیش دارد و در این راه، موانع خطرناکی همچون احتمال رنجش خاطر دوستان نزدیکی همچون عراق و روسیه را نیز در پیش دارد؛ افزون بر آنکه ایالات متحده آمریکا همچنان مصر است که کاهش تولید و صادرات نفت ایران ادامه داشته باشد.
و اما سوال اصلی اینکه آیا تحریم نفتی، آخرین تحریمی نخواهد بود که شاید روزی سایه آن از روی اقتصاد ایران برداشته شود؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اقتصاد ایران بیچاره شده نفته؛ خدا کنه دو اتفاق همزمان بیفته 1-دوستان تندرو بگذارند تحریم ها برداشته بشه و با دنیا وارد داد و ستد عرفی بشیم(همان تعامل سازنده که آقای رئیس جمهور می گه) 2- در بودجه نویسی سال به سال اتکا به نفت کم شده و به جای آن کالاهای غیر نفتی قرار بگیره. البته در صورت رفع تحریمها می توانیم روی محصولات پتروشیمی، حساب جدی باز کنیم
ما باید به سمت صنعتی شدن برویم و تا جای ممکن از نفت خودمان استفاده نکنیم و آن را برای روز مبادا بگذاریم.
دوست عزیز منابعمون مشترکه .
میدونی این یعنی چی .
یعنی برداشت نکنیم خالی کردن .
بهتر در این شرایط ایران با بهتر کردن روابط خود با کشورهای پیشرفته اقدام به سرمایه گذاری در صنعت پالایشگاه و پتروشیمی بکنه تا هم مازاد تولید خودشو فراوری کنه و هم ارزش افزوده بیشتری نصیب کشور شه
چشم!!
ما هنوز در فكر صادرات نفتيم تاپنجاه سال پيش اصلا چيزي به نام نفت نبود واقتصاد مملكت مي چرخيد ايران خيلي ثروت دارد كه از نفت باارزشتر وماندگار ترند مثل فرش،صنايع معدني ودستي و... چرا ما چسبيديم به نفت.اين مي رساند كه ما در دوجهت ضعف داريم يك مديريت دو كوشايي.چون نفت ارزان است هزينه اش براي ما فكر مي كنيم بدون نفت خواهيم مرد
چی داریم بنده خدا ؟!
صنعت و پیشرفت تکنولوژی روز میخواد که نداریم .
تو کشاورزی داره افغانستان ازمون سبقت میگیره .
به لطف تکنولوژی جدید حداقل تو تولید زعفرون دارن به نسبت سه تا جهار برابر ایران برداشت میکنن و میفروشن .
یه کشاورز بدن حمایت به هزار بدبختی باید سم و کود خودش تهیه کنه بعدشم به علت نبودن مدیریت درست محصولش زیر قیمت بفروشه .
ایران به این وضع پیش بره باید خودمون رو کره شمالی چند سال دیگه ببینیم .
صنعت پولسازه به شرطی که حمایت بشه و به بازار های ازاد جهانی دسترسی داشته باشیم و زیر ساختهاش فراهم باشه
شما برید خسارت 1000میلیارد دلاری جنگ رو از عراق بگیرید تا بدون فروش نفت درآمد 10سالش را مجبور بشه به ایران بده . اگر ناراحت منافع ملی هستید .
ما دیگه نباید نفت صادر کنیم باید نفتمون رو نگه داریم و تولید رو افزایش بدیم
بنده خدا نمیدونی که منابع نفت و گازمون مشترکه .
از منابع مشترک کشوری مثل قطر که از یکی از شهرستانهای ایران کوچیکتره داره دوبرابر برداشت میکنه و ما فقط حرص میخوریم .
همه متخصصهای نفت و گازه ایران هم دارن جذب میکنن سمت خودشون .
من خودم شاهد چندیدن مورد بودم که مهندس باسابقه نفت بخاطر بی حرمتی که از داخل بهش شده و پیشنهادهای نجومی که قطریا دادن زندگیش و زن و بچش جمع کرده رفته .
لطفاً از عراق و روسيه به عنوان كشور دوست نام نبريد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
و ایضاً آمریکا، انگلیس و فرانسه !
و چین!
حالا که کشور دوست و برادر عراق فروش نفتش زیاد شده بهتره ما به جای اینکه مانع فروش هرچه بیشتر نفتشون باشیم,دنبال گرفتن غرامت جنگی مون ازشون باشیم,اینطور هم اونا تولید نفتشونو دارند و هم ما پول لازمو
ایران باید از مانند روسیه از اوپک خارج شود و با فروش نفت با قدری تخفیف صادرات خود را افزایش دهد تا درآمدهای عربستان و امارات و قطر و کویت و عراق را کاهش دهد. درآمد این کشورها در سالهای آتی قدرت بالایی به آنها خواهد داد که در نهایت از این قدرت علیه ما استفاده خواهند کرد.
چرا از 1000 میلیارد دلاری که عراق بابت جنگ به ایران بدهکاره حرفی در میان نیست
تا حالا کسی پیگیری کرده قرامت ایران رو بگیره؟
غرامت!
زنده باد روحانی.
تمامی تلاش وهمت باید در راستای تبدیل نفت خام به دیگر مشتقات پتروشیمی وانرژِی برق وصنعت high techباشد که این ها با همان شعار مدیران معتعهد و متخصص و مسلمان حقیقی برای دین وکشور میسر است که نمونه هاش همان بهشتی ها و چمران ها است در ان صورت است که جنس شما در بازار برایش سر ودست میشکنند ودر داخل هم بهترین سرمایه گذاری اشتغال نیروهای مهارتی وتخصصی خواهدبود نفت خام دیگر مثل سابق تولیدش سخت نیست وهمه انجام میدهند
این حرف درست است اما کامل نیست.نفت یک سلاح استراتژیک در دست ما است و ما نباید این سلاح را از دست بدهیم.سهم ما در بازار قدرت چانه زنی ما را هم نشان می دهد باید توجه کنیم این موضوع مهم است.
این نشون میده که غربیها فکر همه جا را کردن که اومدن و توافق ژنو رو انجام دادن
ما مات تبحر آنها شديم .
بهتر است همواره نیمه پر لیوان را دید و از ایجاد نا امیدی در شرایط حساس کنونی کشور پرهیز شود
همیشه کشور تو شرایط حساسه! معلوم نیست این شرایط حساس چند صدسال دیگه طول می کشه. شرایط حساس چیه این ها همش من درآوردیه که مردم خواسته هاشونو مطرح نکن. چرا همش فقط ایرا همیشه تو شرایط حساسه؟
شاید عدو سبب خیر شود و ما به زور اقتصادمان را از حالت تک محصولی درآوریم و از خام فروشی دست برداریم و به سمت اقتصادی شدن واقعی حرکت کنیم.
در این حالت انرژی ارزان موجود یک برگ برنده می شود برای صنعت ما که با کمی همت قدرت رقابتی شدن آنرا بشدت می تواند افزایش دهد
این تهدید کاملا به جاست وبطور ضمنی اشاره کرده که در صورت کاهش تولید کشور های رقیب اوپک و روسیه، ایران به ارزانفروشی روی میاره و ممکنه یک رقابت بوجود بیاد که همه و حتی روسیه و امریکا ضرر میکنن و چون ایران الان در بدترین وضعیت از لحاظ فروش نفت قرار داره(قیمت هر بشکه 65 دلار براش تموممیشه وبعلاوه تولید یک سومی ظرفیت صنعت نفت)زنگنه به فکر سود حداکثری ایران بوده.حداقلش هم فروش روزانه 4 میلیون بشکه باقیمت 70-80 دلاره.پس خواهشا تحلیل کشکی نکنید
بدترین نوع صادرات ،صادرات مواد اولیه هستش چون کشورهای دیگر با خرید نفت خام از ایران و تبدیل آن به مشتقات نفتی و صادر کردن به سایر کشورها سود هنگفتی می برن .
حتما نویسنده نابغه تابناک انتظار داشته زنگنه اونجا بیاد بگه که دستتون درد نکنه که تا حالا از قبل تحریمهای ایران اینهمه سود کردید، به همین مناسبت ما کلا تولیدمونو متوقف میکنیم که شما دیگه هیچ نگرانی نداشته باشین.
اینکه تمام برنامه ریزی نفتی را بر اساس این محاسبات انجام دهیم،نه بر اساس شرایط و موقعیت های سخت، یک خطای استراتژیک است.
با این اوصاف الان بهترین زمان برای کم کردن وابستگی بودجه به نفت است، که قطعا با تدبیر، برنامه ریزی دقیق و همت و تلاش امری شدنی است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.