رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرخبر خوش AFC برای استقلال
36بازدید
۱۶۹

یادداشت دکتر محمود سریع القلم؛

چرا ما راحت تحریم می‌شویم و هر اتهامی را به ایران نسبت می دهند؟

چرا هر حرف و اتهامی به ایران روا داشتن بدون هزینه است؟ افرادی هستند حتی نمی‌توانند بگویند که ایران کجای کرۀ زمین است، ولی هر چه می‌خواهند نسبت می‌دهند؛ چرا؟ چون بود و نبود ایران برای آن‌ها اهمیت ندارد. کدام کشور و صنعت و شرکت به ما نیازمند است؟ کدام کشور از ما می‌ترسد؟

چرا ما راحت تحریم می‌شویم و هر اتهامی را به ایران نسبت می دهند؟
دکتر محمود سریع القلم در یادداشتی که در سایت شخصی اش نوشته، به برخی از دغدغه های مردم درباره اینکه چرا وضعیت ایران در محیط بین الملل شکننده تر از کشورهای همتراز است، پرداخته است. وی در این یادداشت دو کلید واژه «ترس» و «نیاز » را مطرح می کند؛ دو کلید واژه ای که بر اساس آن، باعث می شود در محیط بین الملل کشورها مورد احترام قرار گیرند و برخورد نامطلوب با آنان هزینه زا ارزیابی شود.

به گزارش «تابناک»؛ استاد دانشگاه شهید بهشتی بر این باور است، ایران بنا بر ظرفیت ها و پتانسیل ها باید قدرتی منطقه ای باشد؛ اما همزمان می گوید که تحقق این آرمان،‌ محتاج یک استراتژی است، زیرا قدرت، مصونیت و شوکت کشور در ایجاد روابط متقابل و در سایه نیازمند کردن دیگران به خود تضمین خواهد شد.

متن کامل یادداشت دکتر محمود سریع القلم به شرح زیر است؛


چرا ایران به راحتی آماج قرار می‌گیرد؟ چرا هر نسبتی دادن به ایران تقریباً مجانی است؟ چرا پیوسته ما را متهم می‌کنند؟ چرا بیشتر وقت سخنگوی وزارت خارجه صرف رد اتهام است تا تبیین سیاست خارجی کشور؟ چرا از جیبوتی گرفته تا همسایگان بزرگ و قدرت‌های جهانی ما را نفی می‌کنند؟ چرا تقریباً همه اعضای سازمان کنفرانس اسلامی علیه ایران رأی دادند؟
 
از منظر علم روابط بین الملل، پاسخ به این پرسش‌ها بسیار ساده و روشن است؛ اما قبل از طرح پاسخ به این نکته توجه فرمایید: با سرمایه‌گذاری و همکاری بین‌المللی که عربستان طی ۴۰ سال گذشته انجام داده، به مهم‌ترین بازیگر انرژی چه در قالب اوپک و غیر اوپک تبدیل شده ‌است. ده میلیون کارگر خارجی با درآمدی حدود ۱۸ میلیارد دلار در این کشور کار می‌کنند. حدود ۴۴۰۰۰ نفر متخصص عرب و غیر عرب در بهداشت، صنعت، آموزش و غیره از دولت عربستان حقوق معادل پنج میلیارد دلار دریافت می‌کنند. اروپا در تحریم روسیه بعد از الحاق کریمه، بسیار ملایم تر از آمریکا رفتار کرد. چون اتحادیه اروپا، حدود نیم تریلیون دلار با روسیه تجارت می‌کند. تجارت آمریکا با روسیه حدود ۴۰ میلیارد دلار است که در مقیاس جهانی بسیار ناچیز است و بنابراین، تحریم روسیه بسیار آسان و کم‌هزینه بود. آمریکا با چین بسیار محتاطانه عمل می‌کند، چون نیم تریلیون دلار با آن کشور تبادل دارد. چینی‌ها به قدری آرام و پیچیده عمل می‌کنند که غربی‌ها دقیق از قدرت مالی و نظامی آن‌ها، اطلاعات دقیقی ندارند و بیشتر حدس می‌زنند.

در نهایت آمریکا در قبال مکزیک کوتاه خواهد آمد، چون بدون نیروی کار مکزیک، بخش کشاورزی و خدمات در آمریکا دچار اختلال جدی می‌شود. اروپایی‌ها به شدت یکدیگر را رعایت می‌کنند چون ۷۰ درصد تجارت آن‌ها در میان اعضای اتحادیه اروپاست. همه به آلمان احترام می‌گذارند، چون مازاد تجاری آن در سال ۲۰۱۶، رتبه اول جهانی را آورد: ۲۸۵ میلیارد دلار. نیم میلیون مهندس چینی فقط در آفریقا، مشغول تولید و ساخت عمرانی هستند. یک شرکت مسافری هوایی رتبه سوم هندی، اخیراً ۲۰۵ هواپیمای ایرباس سفارش داد. سالانه حدود ۱۷۰ میلیون نفر خارجی از ۵۳۵ راه ورودی، به آمریکا سفر می‌کنند. ۹۰۰ نفر افسر مسلمان در اداره پلیس شهر نیویورک کار می‌کنند. پنج میلیون انگلیسی در اسپانیا ویلا دارند. سالانه حدود ۱۳ میلیون خارجی از دوبی بازدید می‌کنند. شش میلیون هندی در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس کار می‌کنند. و هزاران آمار دیگر در تبادلات و ارتباطات متقابل میان کشورها.
 
مقایسه کنید این واقعیات جهانی را با هیجان و خندۀ افراد اجرایی در راهروی هواپیمای ایرباس که به ایران تحویل داده شده بود. حقیقت این است که ایران یک کشور صرفاً وارد کننده ‌است. استقبال اروپایی‌ها از برجام به خاطر فروش کالا و خدمات است. آمریکا به ایران نیازی ندارد اما به عربستان، ترکیه و مصر نیاز دارد. بخش اعظم احترامی که یک کشور به کشوری دیگر می‌گذارد به خاطر نیاز است و نه اخلاق. روابط بین الملل در سه واژه خلاصه می شود (به ترتیب): نیاز، ترس و بنابراین احترام.
 
چرا هر حرف و اتهامی به ایران روا داشتن بدون هزینه است؟ افرادی هستند حتی نمی‌توانند بگویند که ایران کجای کرۀ زمین است؛ اما هرچه می‌خواهند نسبت می‌دهند. چرا؟ چون بود و نبود ایران برای آن‌ها اهمیت ندارد. کدام کشور و صنعت و شرکت به ما نیازمند است؟ کدام کشور از ما می‌ترسد؟ اصل اجتناب‌ ناپذیری (Indispensability) به این معناست.

هندی‌ها برای آنکه توازنی در روابط با همسایه چینی خود ایجاد کنند، تبادلات وسیع و عمیق عمرانی و خدماتی با ژاپن برقرار کرده‌اند. عربستان ۲۰ میلیارد دلار در روسیه سرمایه‌گذاری کرده تا سیاست‌های مسکو را تعدیل کند. وقتی کشوری بخصوص همسایگان را به خود وابسته کند به طور طبیعی مانع از رفتار و گفتار خصمانه آن‌ها می‌شود. نفت و گاز و محصولات پتروشیمی ما به وفور در بازارهای بین‌المللی قابل یافت است. محصولات کشاورزی ایران، رقبای خارجی نیز دارد ضمن اینکه فرش هندی، ترکیه‌ای و چینی، خریداران متوسط را راضی کرده ‌است.
 
بنابراین، استراتژی ما برای آنکه حداقل تعدادی از کشورها را به خود نیازمند نماییم چیست؟ دستگاه دیپلماسی به معنای علمی و کاربردی مفهوم، استراتژی سیاست خارجی نداشته است زیرا سیاست خارجی = ملاقات، جلسه و سفر. سیاست خارجی = اعلام مواضع، رد اتهام و دفاع از خود. سیاست خارجی = موعظه و دعوت به مراعات کردن و انسان خوب بودن. کدام اندیشه‌های اقتصادی، فنی و سیاسی، ارتباطات خارجی کشور را تئوریزه کرده است؟
 
آیا می‌توان بدون استراتژی منطقه‌ای و بین‌المللی، کشور را مدیریت کرد؟ آیا مدیریت داخلی بدون استراتژی بین‌المللی مقدور است؟ در این نظام بین‌الملل، هیچ کشور به کشوری دیگر، مجانی احترام نمی‌گذارد. توجه داشته باشید انگلستان به رغم مخالفت آمریکا، روابط عمیق بانکی و مالی با چین را به توافق و امضا رساند. امید روسیه این است که با تبدیل شدن به مهم‌ترین بازیگر در سرنوشت سوریه، آمریکا را در رابطه با کریمه، اوکراین، شرق اروپا، موشک‌های مستقر آمریکا در شمال شرقی اروپا و تحریم‌های اقتصادی مجبور به مصالحه کند.

روابط بین‌المللی حالت تار عنکبوتی دارند. سیاست خارجی و استراتژی ملی نمی‌تواند براساس توصیه‌های حقوقی، ما به ازای مثبت تولید کند. ما هم دیگران را از خود بی‌نیاز کرده‌ایم و هم بعضاً در مدارهای حساسیت آنان وارد می‌شویم. نتیجه بسیار روشن است. ایران باید قدرت منطقه‌ای شود. ایرانی‌ها باید ظرفیت‌ها و استعداد‌های خود را بروز دهند. ایران باید در مدار‌های قدرت، ثروت، صنعت و فرهنگ منطقه‌ای و جهانی حضور داشته باشد. ما کمتر از هند و کره‌جنوبی نیستیم. اما تحقق این آرمان‌ها محتاج یک استراتژی است: قدرت، مصونیت و شوکت کشور در ایجاد روابط متقابل و در سایه نیازمند کردن دیگران به خود تضمین خواهد شد
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۱۶۹
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

کاملا مخالف این تایپیک هستم چون هیچ اشارهای به لابی و نفوذ صهونیست ها نشده است

رامین

متاسفانه ما سیاست بین المللی را با سیاست کمچه بازاری اشتباه گرفتیم وچقدر هم تاوان در تول تاریخ دادیم

محمد رضا

اگر بود ونبو ما برایشان مهم نیست،پس غلط میکنند دنبال نفرات اول دانشگاهی و علمی ما هستند.و تقریبا اکثر شرکت ها و سازمانهایشان را افراد فرهیخته ایرانی مدیریت می کنند.وای بر ما ، که شما نظریه پرداز جامعه هستید.

ناشناس
در پاسخ به محمد رضا

بیشتر شرایط کشور ماست که نفرات اول دانشگاهی رو به سمت اونا فراری می ده

ناشناس
در پاسخ به محمد رضا

شما هم عادت کردید بدون مدرک حرف بزنید اون هم بخاطر این اخبار جعلی که مثلا نصف ناسا ایرانی هستند و اگر اونها نباشند ناسا از بین میرود!! برادر یم سرچی بکنید توی اینترنت تازه مگه نحبه های ما اپل مایکروسافت و عیره رو بوجود آورند!!

ناشناس
در پاسخ به محمد رضا

ای جونم با این نظر دادنت!!! چرا فکر می کنی خیلی مردم نخبه ای هستیم؟؟؟ آیا آمار مستدلی داری؟

جانباز

جتاب استاد!!!!بقول حضرت امام(رحمه الله علیه)اگراتفاقی نیافتاده چرااینقدرسروصدامی کنید؟؟ اگربودونبودمابرایشان مهم نیست چرااینقدربه پروپای مامی پیچند؟؟!!این نشان بی اهمیتی ماست یانشان اقتدارروزافزون ما؟؟!!داستان ایرباس هم آش دستپخت همفکران شماست که باشق القمری که کردندتاسیسات اتمی را دادندتاشایدکدخدا بنده نوازی فرموده وگوشه چشمی بنماید.برویدتحولات جهان ومنطقه راازقول همان کسانیکه خودتان دستگاه تبلیغاتیشان شده ایدمرورکنید.البته این سایت محترم این پیام راپخش نخواهدکردولی گردانندگانش خواهندخواندکاش حداقل برای جنابعالی ارسال کنند.

ناشناس
در پاسخ به جانباز

می شه دقیقا منظورتون از اقتدار روز افزون رو بفرمایید؟

ماهورا

جالب بود
الان دارم به این فکر میکنم که شاید انتقاد از نقش ایران تو عراق سوریه خیلی هم بجا نیس!

ناشناس
در پاسخ به ماهورا

متاسفم برات.

ناشناس

تساهل وتسامح بادشمن به نفع اقتدارمانیست.

ناشناس

اینا همش کلی گویی هایی بود که به مذاق همه طرفها خوش میاید. آیا هیچ طرفی در ایران هست که مخالف استراتژی داشتن باشد؟

ناشناس

درود بر شریعتمداری که دزدی ها وخیانت های مفسدا رو رو میکنه. عزیزم خود شکن ائینه شکستن خطاست.

علی م

کدام کشور از ما می‌ترسد؟


خیلی از کشور ها از ما می ترسند و گرنه شما الان تو منزل راحت لم نداده بودی و این لاطعات را سر هم نمی کردی !!!!!


شما که مشاورشی تفکرت اینه وای به حال رئیست ..........

ناشناس
در پاسخ به علی م

لاطعات ؟ !!! چی هست این لاطعات

مهرداد یزدانی

دیپلماسی+صادرات
راه نجات کشور

ناشناس

امان از این بدبینی ها

مهدی

به جاش امنیت داریم

فرهاد
در پاسخ به مهدی

ناراحت نشین!اما خطراتی که درمقابلشونمارو حفظ میکنین روتقریبا خودتون باسیاسیاتون باعث میشین

ناشناس
در پاسخ به مهدی

کره شمالی هم امنیت دارد!!! البته فقط بمب گذاری توش انجام نمی شه دولت بجاش ده برابر بیشتر می کشه

ناشناس

این استاد تو توهم زندگی میکنه آمریکا کشور عربستان را می دوشه شما اسمش بگذارید سرمایه گذاری .از آن طرف عربستان مردم یمن را میکشه آیا این سرمابه گذاری با انسانیت ساز گار است

محمد علی طالبی

سلام علیکم
متاسفانه بیانات دکتر سریع القلم نشان دهنده آن است که اصلا پیام اصلی انقلاب اسلامی و امام راحل عزیز را نگرفته اند.
این صحبتها من را بیاد جلسه شورات نایزه وزیر فقط شوروی سابق در حضور امام ره در جمران می اندازد.
بیاییم بعنوان یک بچه مسلمان مومن واقعی به همه پدیدههای اطرافمان نگاه و عملکنیم.
درود و رحمت خدا بر شهید دکتر چمران و همه شهدا این نهضت الهی.

ناشناس

. بقول استاد گران قدر از ما ترسی ندارد و یا نیازی به ما ندارد . پس براحتی ایران را تحریم و تهدید میکنند و بعد باج خواهی شروع میشود

ناشناس

یه نطر مخالف هم منتشر کن بدونیم تمام نظرات درحال بررسی فقط مخالفین نیستیم

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

فکر کردی اینجام فارس نیوزه که بترسه مثبت منفی ها ها و رای های مخالفشو بگذاره ؟ نه قربان این مثبت و منفیا و کامنتها همش یه جور رفراندوم مردمیه .

ناشناس

راست میگه ما حتی از افغانستان در تکنولوژی پایین تریم همش حرف حساب زده

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.