تبار ایرانی‏ام را فراموش نکرده‏ام

ارغوان رضایی تنیسور 22 ساله یکی از معدود ورزشکاران ایرانی‏ الاصل است که ریشه خود را، علی‏رغم آنکه خود متولد شهر سنت اتین فرانسه است، حفظ کرده است. او را که به عنوان ملکه تنیس ایران نیز معرفی می‏کنند، اگرچه بیشتر به عنوان یک تنیس‌باز فرانسوی بازی می‌کند اما دو بار (در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۵) به عنوان بازیکن تیم تنیس زنان ایران، در بازیهای اسلامی زنان شرکت کرده و مدال طلای این رقابت‏ها کسب کرده است.

درخشش ویژه رضایی در مسابقات سال ۲۰۰۷ استانبول بود که با غلبه بر بر تنیس‌بازان سرشناسی هچون ماریا شاراپوا و ونوس ویلیامز پدیده این مسابقات لقب گرفت اما در دیدار پایانی این مسابقات به دلیل آسیب دیدگی از ادامه دادن مسابقه خودداری کرد. رضایی در مسابقات رولان گاروس 2009 حضور موفقی داشت و تا مرحله یک هشتم نهایی این گراند اسلم صعود کرد که شاید اگر با بدترین قرعه ممکن روبرو نمی‏شد، جزو فینالیست‏های این رویداد نیز می‏توانست لقب گیرد. با این حال همین میزان درخشش نیز در رسانه‏های ایران به وساطه حس وطن پرستی‏اش به شکلی مثبت مورد توجه قرار گرفت.

ارغوان رضایی در گفت و گو با تابناک در خصوص از عملکردش در دومین گرنداسلم 2009 عنوان نمود: تا یک هشتم خوب پیش آمدم اما برابر سافینا خیلی خسته بودم و به همین خاطر نتواستم نتیجه بهتری بگیرم. من روز قبلش شدیداً با پردم تنیس بازی کردم و این اشتباهی بود که باعث شد، قوای من تحلیل برود و نتوانم بهترین عملکردم را برابر این تنیسور روس به نمایش بگذارم. این تجربه‏ای خوبی برای مسابقات بعدی بود که با چنین استراتژی برابر رقبا ظاهر نشوم.


این تنیسور مطرح ایرانی - فرانسوی با بیان اینکه پیش از این در جایگاه 108 جهان بوده که در آخرین رده‏بندی به 45 جهان ارتقاء پیدا کردم و در فرانسه هم نفر چهارم تنیس بانوان را در اختیار دارد، در خصوص سقف آرزوهایش اظهار داشت: سقفی خاصی قائل نشده‏ام اما تلاش می‏کنم به این خواسته قلبی‏ام که حضور در جمع در تنیسور برتر جهان است، دست یابم که رسیدن به این موقعیت در تنیس جهان، نیازمند ان است که مسیر پیشرفتم را بدون وقفه ادامه دهم.

رضایی در پاسخ به اینکه آیا زمانی فراخواهد رسید که به عنوان عضو ثابت تیم ملی تنیس بانوان ایران، شاهد درخشش‏ او بود، یادآور شد: هرگاه برای ایران راکت به دست گرفتم، خیلی خوشحال شدم و فکر می‏کنم این یک افتخار برایم محسوب می‏شود که برای مملکت ایران بازی کنم و پیروز شوم و مطمئن باشید اگر زمینه آن فراهم باشد، به نام ایران بازی خواهم کرد. با این وجود حتی هنگامی که اینجا بازی می‏کنم هم تبار ایرانی‏ام را فراموش نکرده‏ام و در همین مسابقات هرگاه پیروز می‏شدم، من را در اخبار و برنامه‏ها به عنوان یک تنیسور ایرانی- فرانسوی معرفی می کردند و قطعاً هیچ گاه خاکی که در آن ریشه دارم، از خاطر نخواهم برد.

این تنیسور باهوش همچنین در پاسخ به این پرسش در ارتباط با درج صحنه اهداء راکتش به رئیس جمهور در فیلم تبلیغاتی انتخاباتی احمدی‏نژاد و اینکه آیا چنین حرکتی سیاسی بوده است، خاطرنشان کرد: به هیچ عنوان اهداء راکت‏هایم به آقای احمدی‏نژاد، اقدامی سیاسی نبود. من یک قهرمان تنیس هستم که خیلی از مردم دوست دارند یک توپ با امضایم داشته باشند ولی وقتی از من دعوت کردند، مثل هر شخصی که وقتی جایی می رود سوغات و هدیه‏ای برای دوستانش می برد، دو راکت تنیسم را به رئیس جمهور ایران هدیه دادم تا همیشه به یاد تنیس و قهرمانان این رشته ورزشی باشد.

متن کامل این گفت و گو را در تابناک ورزشی بخوانید.