بین الملل

رویداد‌های کنونی تصویری از سوریه به‌عنوان کشوری شکسته را تقویت می‌کنند؛ جایی که متحدان پیشین به‌تدریج به رقیب تبدیل می‌شوند.

سفیر پیشین ایران در انگلیس معتقد است هدف اصلی‌ غربی ها، قرار دادن ایران تحت ماده ۴۲ فصل هفت منشور سازمان ملل است، که در این چارچوب، اقدام به حمله نظامی مجاز خواهد بود.

غزه در حال حاضر به دو منطقه تقسیم شده است. ارتش اسرائیل حدود ۵۰ درصد از نوار غزه را کنترل می‌کند و به نظر می‌رسد حماس بقیه را در دست دارد.

علیرغم ممنوعیت‌های قریب‌الوقوع بر پهپاد‌های چینی، ایالات متحده هنوز فاقد یک صنعت قابل اتکا پهپاد‌های مصرفی است.

موفقیت بلندمدت طرح صلح ترامپ — و نظم امنیتی و اقتصادی جدیدی که آمریکا از آن حمایت می‌کند — در صورتی قابل تردید است که به هسته سیاسی و سرزمینی درگیری فلسطین و اسرائیل به‌طور واقعی و با مسیری روشن به‌سوی یک کشور مستقل پرداخته نشود.

بنیانگذار مکتب کپنهاگ معتقد است گرایش دولت ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوری به سمت تبدیل کردن ایالات متحده به یک دموکراسی غیرلیبرالی است؛ جایی که انتخابات برگزار می‌شود، اما نتیجه آن از پیش مشخص است.

حملات اسرائیل به دوحه بی‌تردید آغازگر عصری تازه در همکاری‌های امنیتی در جهان اسلام است.

هدف سفر اردوغان به کشور‌های خلیج فارس این بود که ترکیه را از سطح صرفاً هم‌سویی سیاسی فراتر برده و به مرحله‌ای از هم‌سویی راهبردی برساند که همکاری‌های دفاعی، ادغام اقتصادی و مواضع سیاسی هماهنگ در مسائل منطقه‌ای را دربر گیرد.

با پایان یافتن مهلت توافق برجام، گزارش دهی آژانس بین المللی انرژی اتمی ذیل این توافق پایان می‌یابد.

با میانجی‌گری میان ونزوئلا، غزه و ایران، قطر از قدرت نرم به حضور مستقیم در میدان تغییر مسیر داده است.

چین به ایران در دور زدن تحریم‌ها کمک کرده و گزارش شده در بازسازی توان نظامی ایران پس از عملیات اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۴ و «جنگ دوازده‌روزه» در ژوئن ۲۰۲۵ نقش داشته است.

هدف ایران فعلاً همان است: باقی ماندن در آستانه هسته‌ای. اما خطوط قرمز آن در زمینه همکاری و حداقل سطح غنی‌سازی سخت‌تر شده است.

دکتر «مارک کاتز» معتقد است بدترین سناریو برای روسیه نه دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، بلکه نزدیکی ایران و آمریکا بود.

همکاری ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی که بر اساس توافق قاهره تحت مدالیته جدید شروع شده بود متعاقب فعال شدن مکانیسم ماشه به گونه‌ای دیگر خواهد بود.

«مارک فیتزپاتریک» معتقد است استیو ویتکاف خوش‌بین ابدی است که همیشه تلاش می‌کند بهترین تفسیر ممکن را از تحولات ارائه دهد. این نوع خوش‌بینی می‌تواند برای دیپلماسی مفید باشد.

پروفسور «پل پیلار» معتقد است در حال حاضر تمرکز دولت ترامپ پیگیری آتش بس غزه و جنگ اوکراین است نه موضوع ایران.